Zojuist aangekondigd door de MinPres in een vakkundig in elkaar gestoken en goed geënsceneerde persco (stemmige sfeer, strak gescript, afgestemd met nieuwsredacties, op tijd voor de ochtendkranten van morgen): er komt een Nationale Herdenking, op 10 november in de RAI, voor de aanslag op (of, in de woorden van de regering, 'vliegramp met') vlucht MH17. Vergeef ons een kritische houding, maar het riekt naar alweer een mantel om de machteloosheid van Den Haag mee af te dekken. Onderste stenen zouden boven komen over de toedracht, Rutte zou niet rusten totdat alle lichamen zijn teruggevonden en de daders zouden tot aan de poorten van Moskou worden opgejaagd om ze voor het hekje van de rechter te krijgen. Ruim een maand later is in een bespottelijke 20 uur Nederlandse zoektijd on the ground slechts op 6% van het rampgebied onderzoek gedaan, door een team met een mandaat van twijfel (wel wapens, geen wapens, wel doorduwen, wachten op afspraken - niemand die het precies wist), in samenwerking met een onbetrouwbaar regime in Kiev, dat profiteerde van de beschuldigende vinger naar Rusland en de MH17-missie handig als dekmantel gebruikte voor een militaire operatie in het oosten van Oekraïne. In de publieke opinie is Poetin de boosdoener, maar welke vinger er aan de trekker zat, op wiens gezag en met welke orders: dat weet niemand. Maar weest gerust, burgers: dat zoekt de Onderzoeksraad voor de Veiligheid allemaal haarfijn uit - vanuit Den Haag natuurlijk, ter plekke zijn ze nooit geweest. Een haastig toegezegd rapport dat al af had moeten zijn, is voor onbepaalde tijd uitgesteld. Maar de onderzoeksraad is onafhankelijk, valt onder niemands ministeriële verantwoordelijkheid en kan dus door niemand tot haast worden gemaand - laat staan dat er iemand zijn politieke hals over kan breken. Flightrecorders, satellietbeelden: niets is openbaar, dus we moeten het doen met wat Mark en Frans zeggen. En dat is weinig, of eigenlijk al helemaal niks meer. De tragische afloop goed begeleiden, jaaa, dat kon Nederland dan weer wél, met veel bombarie.

De commissies voor Buitenlandse Zaken en Veiligheid en Justitie kwamen afgelopen dinsdag in de Tweede Kamer bijeen. Er werd gesproken over de voortgang van de ‘repatriëringsmissie’ in Oekraïne. Het was een beetje een onwerkelijk debat. Terwijl minister van Buitenlandse Zaken Frans Timmermans (PvdA) de Kamer bezwoer dat de Oekraïense president Petro Porosjenko en collega Pavlo Klimkin hem hadden beloofd de omgeving van de rampplek van de MH17 met rust te laten, bleken er wel degelijk gevechtshandelingen in de omgeving gaande te zijn. Timmermans wilde er niet teveel over kwijt. Wel speelde hij in op de emotie met een “Jeetje, wat zijn we een ongelooflijk goed land.” Een snik in zijn stem, de Kamer steunde vervolgens de ingeslagen weg. Na afloop ging Max van Weezel (Vrij Nederland) nog een kopje koffie drinken op het Plein met enkele woordvoerders. Daar kwam een verontrustende column uit voort die aantoont dat de Tweede Kamer een gevaarlijke schijnwerkelijkheid creëert.