Bovenop het dreigende ontslag of de dreigende impeachment van MinDef Pete Hegseth

Het mocht opmerkelijk heten. JD Vance kwam na de Midtermnederlaag onmiddellijk met een analyse: het kwam door de Iran-oorlog, en schepte in zijn bewoording bovendien al een soort afstand tot Trump: "The reason we lost is the war. The president himself said so last night. If you'd like to argue it was worth it, that losing the Senate for the next 6 years was worth it, then do so. Argue it was a worthwhile cost to pay. Agree or disagree, that's at least honest. But everyone knows why we lost. And any honest conversation about where we go from here must start there." Trump deelt die analyse immers, maar zei dat de oorlog het desondanks waard was. 

Rubio daarentegen, ook een groot proponent van de oorlog, is stil over het Midtermverlies. Vervolgens schreef Bloomberg gisteravond ineens: "Minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio overweegt of hij de regering-Trump zal verlaten, zo melden bronnen die bekend zijn met de zaak. Hij beraadt zich over zijn volgende stappen na de verpletterende nederlaag van de Republikeinen bij de tussentijdse verkiezingen deze week. Rubio en zijn adviseurs bespreken momenteel de mogelijkheden voor zijn toekomst, aldus de bronnen, die anoniem willen blijven omdat het om interne beraadslagingen gaat." The Independent ging nog iets verder en schreef dat hij hiermee voorsorteert op het presidentkandidaatschap in 2028, en kopte: "Marco Rubio expected to step down and launch bid to be next US president".

Kort daarna ontkende Rubio deze geruchten weer stellig tegenover de New York Times: "Ik heb geen idee waar die dingen vandaan komen, om eerlijk te zijn. Ik ben dol op mijn werk. En ik moet altijd lachen als ze zeggen dat hij zijn baan gaat opzeggen. Dan vraag ik: 'Welke baan?'" Over het gerucht dat hij voor het kandidaatschap in 2028 wil gaan zegt hij: "Ik ga het letterlijk niet meer over 2028 hebben. Ik doe het gewoon niet meer." In mei zei hij nog tegen NBC News dat hij Vance zou steunen als hij zich kandidaat zou zijn: "JD is een hele goede vriend van me. Als JD zich kandidaat stelt voor het presidentschap, denk ik dat hij een fenomenale kandidaat zou zijn. Ik heb het al publiekelijk gezegd, en ik zeg het nogmaals: ik zal de eerste zijn die zich aanmeldt en hem steunt." 

Kortom: Rubio stelt zichzelf sowieso kandidaat in 2028.

In ander nieuws schrijft Axios dat Trump 'binnenkort besluit' over het al dan niet hypothetisch zeer wel mogelijk voortzetten van oorlogsoperaties tegen het Iraanse regime. Dat hebben we eerder gehoord, en in afwachting verblijven we.

Opmerkelijk: volgens een CNN-exitpoll wonnen Democraten met 17 procentpunten onder 'young white males', waar Trump onder deze demografie in 2024 nog met 28 procentpunten won.

Eerst even over de grootste blikvanger, namelijk de bovenstaande Abdulrahman Mohamed El-Sayed. Een uitgesproken en trotse moslim van wie het te makkelijk is hem simpelweg een islamist te noemen, en waarvan het evenzo te makkelijk is hem geen islamist te noemen. Het is de belichaming van die nieuwe tussenvorm die - net als New Yorkse burgemeester Mamdani - Woke 2 aanvoert. Alle standpunten over Israël, immigratie en grensbeleid die je van een subversieve islamist verwacht, en tegelijkertijd iemand die zegt geen probleem te hebben met (mannelijke) transgenders in meisjeskleedkamers. De in Amerika geboren zoon van Egyptische ouders wordt sinds zijn prominentie beschuldigd van banden met de moslimbroederschap, zijn zus beweerde in 2012 op Twitter dat 'hun hele familie MB' is.

El-Sayed is het eerste islamitische lid van de Senaat in de Amerikaanse geschiedenis, maar ook het Huis krijgt een aantal nieuwe islamitische leden, namelijk de omstreden Adam H. Hamawy en uiterst-linkse bekeerling Darializa Avila Chevalier. Ook werd de Palestijnse Aber Kawas verkozen tot de Senaat van New York, en ook zij houdt er uiteraard alle standaard anti-Amerikaanse, links-islamitische opvattingen op na, en zwaaide in 2016 al met een Hamas-hoofdband.

Ook elders trokken uiterst-linkse figuren aan het langste eind, en vooral de jongeren stemden in overgrote meerderheid Democratisch, namelijk 76% en 68% in leeftijdsgroepen 18-24 en 25-29.

En daarmee zou je bijna vergeten dat GEMATIGDE Democraten de eigenlijke grote winnaars van deze verkiezingen zijn, want zij winnen (de Swing States) met de grootste voorsprongen. Zie meer toelichtende grafieken na de breek.

Nog niet alle stemmen zijn geteld, maar de Republikeinen lijken hun meerderheid in zowel de Senaat als het Huis van Afgevaardigden te verliezen

Ja dat worden twee stroeve bestuurlijke jaren voor Trump. Tijdens zijn eerste Midterms in 2018 verloren de Republikeinen alleen het Huis van Afgevaardigden maar behielden de Senaat, maar in 2019 en 2021 volgden twee impeachments, dus wie weet wat 2027 en 2028 beloven. Minstens zeven Staten verschoven vannacht van Republikeins naar Democratisch, te weten Texas, Kansas, Iowa, Ohio, North Carolina, South Carolina en Maine. Laatstgenoemde is heel wezenlijk, want Republikeinse senator Susan Collins zat daar al 29 jaar. Geen enkele Staat bewoog in de tegengestelde richting. In cultureel opzicht is de waarschijnlijke overwinning van 'Democratische Socialist' Abdul El-Sayed in Michigan misschien nog wel de meest opmerkelijke uitkomst, omdat dit - sinds de winst van New Yorkse burgemeester Mamdani, die als jonge moslim uit ongeveer dezelfde hoek komt - die nieuwe linkerflank wel definitief onderdeel van het Amerikaanse bestel maakt. Trump reageert bovenstaand kalm en wat gelaten op de nederlaag en zegt dat hij verrast is, maar dat hij wel degelijk vrienden heeft onder Democraten, en dat hij 'Mister Veto' gaat worden, door alle Democratische wetsvoorstellen te vetoën. CNN live onderstaand, verdeling van zetels in overzicht na breek.

Naschrift 08:12 - Inzake dat mogelijke hernieuwde offensief tegen Iran: Trump mag zo'n operatie 60 dagen lang uitvoeren zonder goedkeuring van Congress, dat deed hij vorige rondes ook.

De Kingmaker, de Peacemaker, de World Eater, de Gezant is terug

Midterms hiermee praktisch al gewonnen door de Republikeinen want er is geen Senator die zoveel seks ademt, zoveel levenslust, storm en drang als The Mitchenator. Men vraagt zich vaak af: hoe doet-ie het en niemand weet het. Even vaak luidt de vraag: hoe lang doet-ie het nog, en ook dat weet niemand. Maar dit is wat the greatest nation on god's green earth nodig heeft: wetgevers met hun vinger aan pulserende aorta van de tijdsgeest, die doorleven wat er speelt, wat mensen drijft, zowel tot wanhoop als de grootste hoogtes, al denkt menig lezer nu zeer wel mogelijk; weet u, zonder het een geen ander. Afijn, Mitch, een twee-eiige eenling, Prins met de hoofdletter P van extreem stijve PIK, nog vele jaren, en dat je over zo'n 80 jaar vredig en waardig in het Senaatsharnas mag sterven.