Ja dit is eigenlijk wel de leukst mogelijke uitkomst

Wilsons vertaling was volgens Nolan zelf een van de inspiraties voor zijn film, en dat leidde op voorhand al tot kritiek en diskwalificatie vanuit rechts. In haar introductie noemt ze Oddyseus bijvoorbeeld een "colonial invader", en misschien wel het aller ergste, een "huiseigenaar". Wilson is de eerste vrouwelijke vertaler van het werk, en haar vertaling wordt soms als 'feministisch' aangemerkt, maar dat vinden we persoonlijk wel meevallen als dit enkel hierop neerkomt: "In andere gevallen vermijdt ze vrouwonvriendelijke termen als 'sletten' en gebruikt ze in plaats daarvan 'meisjes'. Dit gebeurt met name nadat Odysseus de vrijers van Penelope heeft afgeslacht en Telemachus de opdracht geeft de slavinnen te doden die met hen naar bed zijn geweest. "Hedendaagse vertalers en commentatoren stellen de slachting onder deze vrouwen vaak voor alsof die heel gewoon en volkomen gerechtvaardigd was," schrijft Wilson in *The New Yorker*. "In hedendaagse Amerikaanse vertalingen worden de vermoorde slavinnen steevast omschreven als 'ongehoorzame dienstmeisjes' en bestempeld als 'sletten' of 'hoeren' – een mate van verbaal misbruik die in de Griekse tekst geen enkele weerklank vindt.""

Maar goed, die Wilson dus, was (NET ALS WIJ) niet boos maar wel teleurgesteld in de hele film. Nolan zet in de slotaktes heel zwaar en veel te letterlijk in op Odysseus' PTSD wegens de plundering van Troje en het schuldgevoel de architect te zijn van het einde van de beschaving, door de Trojanen op zo'n lage manier te verslaan. Volgens Wilson miskent Nolan met die schuldvraag volledig hoezeer 'glorie' centraal stond, en is het volgens andere critici gewoon een heel (post-)christelijke interpretatie van Homerus. Hele interview onderstaand.