Nederland eerst

Afzwaaiend Commandant Landstrijdkrachten Martin Wijnen en voorganger Mart de Kruif waarschuwden rond de feestdagen in verschillende media voor een oorlog met Rusland. Dat kan altijd: als de Rus Finland, puntje Noorwegen of de Baltische staten binnenvalt wordt het NAVO-bal en dat zal pijnlijk aflopen voor Moskou. Mits de lidstaten zich houden aan de NAVO-normen, Wijnens woorden zijn natuurlijk ook een terecht pleidooi voor investeringen in Defensie. Als één en ander maar niet wordt aangegrepen om mee te vechten met Kiev. Het mag in 2024 namelijk wel wat minder met Oekraïne.

Spannend

De Grote Omwenteling van 2023 vond niet plaats in het stembureau maar op maandag 10 juli rond tien voor half elf in de ochtend met de woorden: “Er is de afgelopen dagen gespeculeerd over wat mij zou motiveren. Het enige antwoord is: Nederland. Mijn positie is daaraan volstrekt ondergeschikt. Gisterochtend heb ik het besluit genomen dat ik niet opnieuw beschikbaar ben als lijsttrekker van de VVD. Bij het aantreden, na de verkiezingen, van een nieuw kabinet, zal ik de politiek verlaten.” Met die woorden uitgesproken in de Nationale Vergaderzaal kwam niet alleen een einde aan 13 jaar kabinetten Rutte maar bewees de premier ook een grote dienst aan de democratie. Het afnemend vertrouwen wantrouwen in de politiek valt namelijk als eerste Mark Rutte aan te rekenen.

Wellicht niet vanaf dag één maar het is een feit dat Rutte een groot deel van die 13 jaar premierschap juist géén ondergeschikte rol speelde. Naarmate de jaren vorderden werd het zelfs erger en erger – verdwenen SMS’jes, bonnetjes en memo's, al dan niet actieve herinneringen, een veroordeelde moslimterroriste in het torentje - met als absolute dieptepunten Ruttes vingerafdrukken op de dossiers Corona, Toeslagen en Groningen. Dat geïnstitutionaliseerde gerommel en gerotzooi en zijn afkeer van openbaarheid gaan niet voor niets de geschiedenis in als de Rutte Doctrine.

Dan kan het puinruimen beginnen

De vorige formatie duurde 299 dagen, die van 2017 225 dagen. Afgelopen week barstte de bom op de socials op dag één van de verkenning. NSC-voorman Pieter Omtzigt wil nu niet onderhandelen met de PVV zei hij: “Wij vinden het van belang dat de PVV eerst ondubbelzinnig aangeeft welke omstreden punten uit haar verkiezingsprogramma niet langer actueel zijn.” Een lijstje dus. Enkele dagen eerder had Dilan Yesilgöz al aangegeven dat de VVD sowieso niet wil regeren. Niemand had gezegd dat het na de verkiezingen makkelijk zou worden maar schijnbaar leeft die verwachting wel in het land.

Is er iets mis met het Arnhemse onderwijs?

Van alle pathetische reacties na de overwinning van Geert Wilders – een krijsende Timmerfrans, huilsessies op het Mediapark, Trumpiaanse demo’s in de grote steden tegen de verkiezingsuitslag – is die van de Arnhemse burgemeester Ahmed Marcouch nog de meest normale. In een FB-bericht aan Lief Nederland dat mij zo dierbaar is, voert hij in tegenstelling tot veel linksen niet een verzonnen kind met zorgen op maar zijn eigen zoontje Adam. De achtjarige krullenbol was daags na de verkiezingen vol verdriet van school teruggekeerd en belde zijn vader op het stadhuis met een prangende vraag over de PVV: “Wil die ons het land uit hebben?”

Jouw ophef jouw keuze

Milde verwarring bij deze stukjestikker zaterdagmiddag. In de veronderstelling verkerend dat de verkiezingen gaan over zaken als bestaanszekerheid, asiel, veiligheid, klimaat en nog wat punten, bleken vrouwen zaterdag de straat op te gaan 'voor hun vrijheid en recht'. Want: "Nederland staat op 22 november voor een keuze. Laat politici niet bepalen over jouw lichaam en leven." Was getekend, Rob Jetten. Al die vrouwen van Jetten bleken echter zo'n 50 demonstranten in Den Haag die tekeergingen tegen de Mars voor het leven die eindigde op het Malieveld. Een mars - onder meer geleid door CU-voorvrouw Mirjam Bikker en SGP-leider Chris Stoffer - die volgens het ANP wél duizenden deelnemers kende. Met het vertrek van Sigrid Kaag en mannetjesmaker Sjoerd Sjoerdsma is overduidelijk geen afscheid genomen van de ophefhysterie die D66 de afgelopen jaren kenmerkt. Zelfs bij een belangrijk onderwerp als abortus maakt de partij gebruik van desinformatie en nepnieuws.

Dat was een boel nepnieuws en desinformatie deze week

Het was de week van de schijnwerkelijkheid. Dat bleek ook zaterdag toen Frans Timmermans de indruk wekte een belangrijk bezoek aan de Duitse Bondskanselier Olaf Scholz te brengen. In werkelijkheid was het een socialistische bijeenkomst op het partijbureau van zusterpartij SPD. De argeloze kiezer denkt nu dat Timmermans het oor van wereldleiders heeft terwijl het niet meer was dan een rood familiebezoek. Zie in dat licht ook de visite van Dilan Yesilgöz aan de Franse president Emmanuel Macron dinsdag waar ongetwijfeld een Mon chère-telefoontje van Mark Rutte aan zijn politieke geestverwant aan vooraf ging. Nog niet zolang geleden werd gewaarschuwd voor ongewenste buitenlandse inmenging door statelijke actoren, nu blijken nepnieuws en desinformatie door onze eigen politici verspreid te worden. Maar niet alleen door hen.

Een oplossing voor de laffe VVD-burgemeester Jan van Zanen

Bij de terreuraanval op Israël vielen zaterdag 300 doden en werden tientallen (zo niet honderden) Israëli gekidnapt. Een zwarte dag in de wereldgeschiedenis net zoals die andere oktoberdag 50 jaar eerder. Maar de Jom Kipoer-oorlog was begonnen door Syrië en Egypte, deze door terreurorganisatie Hamas. De vergelijking met 11 september 2001 toen andere moslimterroristen hun moordenaarswerk verrichtten is wellicht een betere. Bij dergelijke tragische gebeurtenissen ontstaat hoe dan ook de behoefte aan een uiting van solidariteit. Zo ook binnen de gemeenteraad van Den Haag waar onder aanvoering van de PVV Hart voor Den Haag/Groep de Mos, VVD, CDA en ChristenUnie het college verzochten de vlag van Israël op het stadhuis te hijsen. Maar burgemeester Jan van Zanen (VVD) weigerde - met instemming van het ministerie van Buitenlandse Zaken - dat te doen; geen wapperend blauw-wit-blauw boven de zelfverklaarde internationale stad van vrede en recht. In Berlijn - stad waar ooit opdracht werd gegeven tot de Endlösung der Judenfrage - gebeurde onderwijl dit. Maar dat vinden ze in Den Haag dus niet 'opportuun'. Tijd voor een nieuwe vlaginstructie derhalve, leuk punt voor aan de formatietafel na 22 november. Want er is een perfecte oplossing voorhanden.

Halfslachtig gedrag tijdens Dwangwet debat belooft weinig goeds

PVV’er Gidi Markuszower had dinsdagavond mazzel dat zijn fractiegenoot Martin Bosma niet de vergadering voorzat. De ondervoorzitter heeft er een hekel aan wanneer aangevraagde spreektijd niet gebruikt wordt. Markuszower maakte van zijn aangekondigde zes uur om de Dwangwet te bespreken er slechts twee vol. Wie ook tijd aan het rekken is, is BBB-voorvrouw Caroline van der Plas bleek tijdens het debat over de Dwangwet afgelopen dinsdag en woensdag. De partij hinkt qua asielbeleid voortdurend op twee of meer gedachten, zelfs tijdens het debat van afgelopen week maakte ze een draai.

Rob Jetten is zélf oude politiek

In zijn toespraak zaterdag in Zwolle gebruikt Rob Jetten 9 keer het woord generatie. Hij doelt daarmee niet op een verschil in leeftijd maar ‘de politieke polarisatie-generatie’. “Die generatie van na 2002, dat was de generatie van de polarisatie. Hard tegen hard. Wie in de oppositie zit spreekt over ‘afbraak’ en ‘puinhopen’. Wie in de coalitie zit verdedigt het compromis als z’n eigen idee. Hoe groter de kloof met de politieke tegenstander, hoe makkelijker het eigen terrein bewaakt kan worden.” Waarmee Jetten maar wil zeggen: Ik behoor niet tot die generatie, zo ga ik het niet doen. Hun tijd is voorbij. Om direct daarna on-ironisch Dilan Yesilgöz een ezel (dat is zwaaien met een orale fakkel van dehumaniserende racistische misogynie, bah!) te noemen en haar achterban uit te nodigen zich bij zijn eigen zieltogende clubje aan te sluiten.

Plus: Dit zijn dé twee geschikte opvolgers

Ten paleize vonden ze het maandagmiddag 10 juli maar vreemd dat Vera Bergkamp langs wilde komen. De Kamervoorzitter wilde de koning bijpraten over het debat dat de Tweede Kamer die dag had gevoerd over de situatie die was ontstaan na de ontslagaanvraag van het kabinet. Een overbodige exercitie daar Mark Rutte zaterdag al op Huis ten Bosch was langs geweest om de val van het kabinet en de gevolgen (“Het land moet weer naar de stembus, majesteit. Maar dat had u vast wel begrepen.”) nader toe te lichten. Omdat een “Mevrouw, wat komt u hier eigenlijk doen?” ook zo onaardig klinkt, liet de vorst het er in zijn Koninklijk communiqué nr. 184 maar bij dat de audiëntie ‘op haar verzoek’ was. Een stuk diplomatieker maar niet minder pijnlijk. Het kan niet anders of Bergkamp had toen al besloten niet te zullen terugkeren en wist dat dit haar laatste kans was om - entre nous met het staatshoofd - het paleis nog eens van binnen te zien.