Medelijden is vluchtig. Medelijden is ijdel. Maar, medelijden brengt wel in korte tijd veel geld in het laatje. En dat is fijn voor hen die het nodig hebben. Giro NL08ING0000000555 is gespecialiseerd in het selecteren van kinderen die even mooi als zielig zijn, want mensen geven geen geld als je lelijk of niet zielig bent. Voor de de hulp aan de Filipijnen die door supertyphoon "Haiyan" verneukt werden, selecteerde commissie de De Vochtige Wang het jongetje Joshua. Dat bleek een zwervertje bij wie het centenbakkie eerst nog ff weggeshopt moest worden, ander staat het zo bedelig en dat is niet des 555's natuurlijk. Met Joshua als uithangbord doneerde Nederland 36 miljoen euro. Maar wat blijkt? Het arme ventje leeft nog steeds in een krot en heeft naast 1 voedselpakket nooit veel van onze hulpflorijnen gezien. Wel kan hij moeilijk goed basketballen (filmpje), which is nice. Uiteraard is het vanzelfsprekend dat posterboy geen speciale privileges heeft en dat zeggen de hulpverleningsorganisaties zelf ook. Maar toch, hè. Het volgende 555 project wordt de westzijde van The Dark Continent, geplaagd door Ebola, gesel gods. De internationale Ebola poster-child lijkt vooralsnog het 5-jarige Liberiaanse meisje Anne Marie te zijn. Hopen dat ze ondanks al uw euro's geen ebola krijgt.

De weerzin van de EU jegens Israel is geen nieuw fenomeen. Volgens een aantal commentatoren wordt dit mede veroorzaakt door het contrast tussen de overkoepelende doelstelling van de EU - het ongedaan maken van de (Europese) Natiestaten - en de aard van de Israëlische staat, die met haar nationalisme, onderscheidende voorkomen, diep gewortelde culturele tradities en het meest skull-crushing nationale defensieapparaat van de regio zo'n beetje de ultieme belichaming van een Westerse natiestaat is. Des te opvallender is het om die reden, dat wanneer het een Palestijnse natiestaat betreft, deze weerzin lijkt te ontbreken. De nieuwe EU 'minister' van Buitenlandse Zaken, de Italiaanse Federica Mogherini (vanuit sommige hoeken bij benadering een MILF) stelde dat zij graag voor het eindigen van haar ambtstermijn van vijf jaar een Palestijnse staat zou zien. Ze is dan misschien significant lekkerder, maar ze bezigt dezelfde grootheidswaanzin als haar voorganger Catherine Ashton: “European action can be decisive in this key moment, which is probably the most difficult moment the region has ever seen, for the first time I believe they need the European Union to be present in order to make steps forward at this time of their history. This might not have been the case in the past." De realiteit is eerder tegenovergesteld. In Europa zit al bijna niemand op de EU te wachten, in het Midden-Oosten al helemaal niet. Waar de EU vooral in excelleert is het leggen van foutieve causale verbanden en daar vervolgens beleid op maken. De EU crackdown op producten uit de Westbank is hier een voorbeeld van. Deze move kwam voort uit de EU premisse dat de Israelische aanwezigheid, in de Westbank het.grote.obstakel tot vrede was. Dit klopt niet. In 1967 was er geen Israeli te bekennen in de Westbank. Desalniettemin riep het de PLO handvest in 1964, vandaag bekend als Palestijnse Autoriteit, op tot de gehele vernietiging van Israel. Het huidige handvest doet dit, op een meer verkapte wijze, nog steeds. Wel of geen Israeli's op Westbank heeft dus blijkbaar geen relatie met de Palestijnse behoefte aan vrede, en dat is de essentie van het conflict. Je kunt geen vrede sluiten met een bevolking die dit overwegend niet wil.

Degenen die zich door deze kop beledigd voelen, geven hiermee aan inderdaad tot die categorie te behoren. U beledigd voelen is niet gelijk aan het voelen van verontwaardiging, niet gelijk aan het heel jammer vinden dat iets gezegd wordt en niet gelijk aan boosheid om de verspreiding van een pertinente leugen. Het is een intense sensatie van krenking. Iemand die beledigd wordt, wordt in zijn eigenwaarde aangetast. In onze huidige postmoderne cultuur/rechtsstaat is het gevoel beledigd te zijn genoeg om u rechtelijk in het gelijk te stellen. Echter, wanneer iemand zich beledigd voelt, geeft deze persoon impliciet aan dat er een kern van waarheid in de belediging schuilgaat. Zou dit niet het geval zijn, dan zou deze persoon in eerste instantie niet beledigd zijn.

Voor werkend Nederland is stress beroepsrisico #1. Voor treinkapend Nederland is dat het koppen van Hollow Point kogels (lolfilmpje over betreffende munitie). De beroepsvereniging Stichting Idealistische Treinkapingen, bestaande uit de nazaten van de kapers, vinden dit beroepsrisico een grotesk onrecht en eisen een schadevergoeding van de staat, lees belastingbetaler, lees de 51 slachtoffers die 21 dagen lang kapot gingen in een trein. De advocate van de verongelijkte nazaten, Liesbeth Zegveld, stelt samengevat dat er nu forensische bewijzen zijn dat drie kapers van dichtbij zijn geëxecuteerd door Mariniers, nadat deze kapers ontwapend waren. Ook vindt Zegveld het gebruik van Hollow Point kogels die in de woorden van Zegveld "in het lichaam uiteenspatten", niet lief. En illegaal. Daarbij stelt zij dat twee andere kapers door disproportioneel geweld om het leven kwamen en dat een overlevende kaper disproportioneel verwond zou zijn. Disproportioneel, buitensporig, illegaal zijn woorden die de zaak van de nazaten moeten staven, maar zijn deze niet veel beter toe te passen op de kaping van 51 onschuldige burgers, 21 dagen lang? In dezelfde zaak vertegenwoordigt Zegveld ook de nabestaanden van een van de twee omgekomen gijzelnemers. Details over de grieven van die specifieke partij zijn vooralsnog onduidelijk. Van Agt weet er van.

Aanstaande woensdag komt Thomas Piketty de immer wakkerende nivelleringsvlam eens goed aanjagen. Het in etatistische kringen bejubelde werk van Piketty, Capital in the Twenty-First century, steunt op drie premissen: 1. ongelijkheid in koopkracht bestaat, neemt toe en is schadelijk; 2. deze komt voort uit de markt, en; 3. de oplossing voor dit fenomeen is een door de overheid geheven erfbelasting. Piketty stelt dat ongelijkheid voortkomt uit de notie dat rendement op kapitaal sneller groeit dan de algehele economie. Een marktwerking die de reeds fortuinlijken meer doet toekomen dan Piketty moreel rechtvaardig acht, zou in zijn ogen een rigoureuze erfbelasting legitimeren. Nu valt er heel veel af te dingen op de notie dat ongelijkheid überhaupt schadelijk en onwenselijk is. Daarbij is het zo dat ‘de rijken’ geen statische groep is die onafgebroken uit dezelfde personen of families bestaat. Maar laten we deze factoren for the sake of argument even buiten beschouwing laten. Geld Komt de specifieke ongelijkheid tussen extreem rijk en minder bedeelden wel primair voort uit de markt? Het antwoord op deze vraag ligt besloten in het antwoord op de meest fundamentele vraag van de gehele kwestie: “Wat is geld?” Geld maakte zijn opkomst als facilitator van handel toen zelfvoorziening en ruilhandel werd vervangen door the division of labour; in plaats van zich te concentreren op het zelfstandig genereren van alle levensmiddelen – die bovendien steeds talrijker en gevarieerder werden – specialiseerden mensen zich in een enkel ambacht. Geld zorgde er voor dat men niet langer een ruilhandelaar in een bepaald product hoefde te vinden, die toevallig precies geïnteresseerd was in dat ene product dat men zelf produceerde en verhandelde.

Vergeet alles wat je dacht te weten. Alle gewichtige bewijzen van overheidsdoofpotten des doods komen straks, maar iets dat de zwaarste zorgen baart is het volgende: “They have three back bones." Dat is drie meer dan de gemiddelde Europeaan. We gaan deze oorlog dus moeilijk hard verliezen. De bron van deze claims is een oude en dus wijze, blanke, hoogopgeleide man, die de beweringen op zijn sterfbed deed en zelfs foto's liet zien, dus het moet wel waar zijn. Okee, hij was dan misschien niet de baas van Lockheed, maar wel een baas. Een hooggeplaatste ingenieur binnen "advanced aircraft concepts" met "top secret clearance". De beste man weet verder te melden dat er twee soorten aliens zijn; herders en veedieven, dat ze middels telepathie communiceren, dat ze van cartilage gemaakt zijn, dat sommigen 200 jaar oud worden en dat hun thuisplaneet 65 lichtjaar van ons verwijderd is, maar met hun technologie binnen een uur te bereiken. Genoeg getypluld. Laat ir. Boyd Bushman u van de waarheid overtuigen en zorg ervoor dat de moed die zijn laatste adem behelsde, niet voor niets is geweest. Bereid u voor en cultiveer uw ruggengraat...

Cartoonist zijn is moeilijk kut. Dat vindt de door strafpleiter Theo Hiddema aangeklaagde Cartoonist Ruben L. Oppenheimer zelf nou ook. Je werkgever betaalt je om mensen grafisch te verneuken, die mensen zijn vervolgens beledigd en willen je vooral doodmaken. Hiddema, als de in principe prima vent die het ooit was/ergens nog altijd is, wilde Oppenheimer niet dood, maar hij wil wel dat Oppenheimer zijn cartoon rectificeert. De Cartoon, louche, suggereert dat Hiddema een louche advocaat is. De rechter heeft Hiddema in het gelijk gesteld en eist dat Oppenheimer zijn cartoon rectificeert. Maar, Oppenheimer moet hier duidelijk niets van hebben en bezigt onmiskenbare cartoornistenoorlogstaal: “Wat denk je zelf? Al moet ik doorvechten tot aan het Europese Hof van de Rechten van de Mens; het is niet aan de rechter om te bepalen wie ik louche noem en hoe een lezer mijn cartoons moet opvatten.” De D66-magistraat in kwestie vond natuurlijk wel dat hij meende te weten hoe mensen een cartoon interpreteren: "‘Naar zijn aard zal een cartoon niet lang bestudeerd worden door een gemiddelde lezer. Een tekenaar mag dan ook niet verwachten dat een lezer zich uitgebreid gaat verdiepen in de (mogelijke) diepere betekenis daarvan." De rechter bepaalt dus wat het gepeupel van een cartoon vindt en meent zich daarna te moeten mengen in de vrijheid van meningsuiting. Oppenheimer rectificeerde zijn cartoon vervolgens bij wijze van protest onder het commentaar: "Dit is nu wat ik bedoel: juridisch is dít misschien verstandiger, maar wil ik mij hier als satiricus nu werkelijk bij iedere cartoon mee moeten bezighouden? Dit vonnis is de bijl aan de voet van mijn satirische vrijheid."

De mensen die wij onder dreiging van geweld jaarlijks financieren om ons levensgeluk te beperken, de ambtenaren der Rijksoverheid dus, gaan next level. De tabak-Stasi, die het leven van horeca ondernemers verneuken sinds hun bestaan, krijgen binnenkort beschikking over een apparaat dat middels het nemen van luchtmonsters kan nagaan of er in die ruimte gerookt is. Aangezien de staat sowieso geil lijkt te worden van naheffingen, zal ook deze methode bijdragen aan het retroactief beboeten van levensgenieters. Voorheen was de nicotine-SS aangewezen op de neus en oren, maar Vadertje Staat ziet zijn henchmen niet graag om de tuin geleid door schoonmaakazijn, ionisatoren of, zoals Roy Donders adviseert: door wasverzachter te koken. Van die tip van Donders ga je volgens wasverzachtermerk Robijn overigens wel dood, maar het werkt in ieder geval tegen rookgeur. In al hun zelfvoldaanheid zijn onze meesters uit Den Haag trots op zichzelf, want het ministerie meldt: "Op dit moment worden nog nergens ter wereld door inspecteurs luchtmonsters genomen om de aanwezigheid van tabaksrook in de lucht aan te tonen." Nederland is weer gidsland! #VOCmentaliteit