Throwback Thursday, naar de dagen dat onze stijlloze zaterdaghulp wijlen prof. dr. Hans Jansen nog in bepaald beschonken toestand aan de staatsmedia uitlegde waarom de staatsmedia en de EU zo kudt zijn. En hij kon het weten, want hij kende die tent van binnenuit: "The European parliament. It's not European, and it's not a parliament. It's a museum, in which various forms of socialism are being preserved. Green socialism, Vegan socialism, Trotskist socialism, (...)" zei-ie afgelopen maart nog tijdens een lezing. Enfin, gisteren stortte Nederland andermaal €5.000.000.000 van uw belastinggeld in de βοδεμιοζε ρύτ daar midden op de Akropolis. De VVD deed al niet eens meer alsof ze erin geloven dat deze cash-injectie iets positiefs uit zou halen: "Maar misschien gaat het dit keer wel werken", zei de woordvoerder. Staat er echt. Het wil maar niet tot die botte Eurofiele hoofden doordringen dat andersoortige fiscale culturen niet te onder één munt te verenigen zijn, zonder dat de partij die het wél bij benadering snapt, krom blijft liggen voor de huishoudboekjes van de partij die gewoon geen ene klote van staatsfinanciën begrijpt. Belastingontduiking werd een integraal onderdeel van de Griekse cultuur sinds ze werden bezet door de Ottomanen, gewoon, om die küdt-Türken te fücken, en dat is het sindsdien altijd gebleven. Maar, Den Haag, dat krampachtig vast blijft houden aan natte pan-Europese maakbaarheidsdroom, weigert deze fundamentele waarheden onder ogen te zien. De meest megalomane Eurofielen claimen dat de EU Europa vrede heeft gebracht. De iets minder gestoorden claimen dat de EU de vrede geconsolideerd heeft. Beide liegen. Vrede is elkaar kunnen vernietigen, maar het niet willen. Daar zijn Europese natiestaten halverwege vorige eeuw aanbeland, en de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal consolideerde dit prima. De EU daarentegen, is een boven alles ideologisch gedreven project, gestoeld op een geloof in maakbaarheid op continentale schaal, en daarmee op via overheidswege afgedwongen solidariteit tussen andersoortige volkeren. En gelijk daar zit een van de vele kinken. Solidariteit en dwang zijn onverenigbaar. Nu gedwongen solidair met de fiscaal andersoortige Grieken, en als dit associatieverdrag er komt, gedwongen solidair met de cultureel andersoortige Oekraïners: een volkje dat overt fascistische trekken niet vreemd is, en in staat van oorlog verkeert met de machtigste, en tevens ongure militaire natie van dit continent. Wij hebben niks met hen te maken. En zij niet met ons. Inmiddels kan het bliksemsnel online, dus teken, en zorg dat het referendum er komt.

'Over goede kanten migratie praten is taboe' http://t.co/KcUojpqRWh Iets 'een nieuw taboe' noemen omdat je kritiek krijgt #censuurschwalbe

— Carel Brendel (@CarelBrendel) 20 augustus 2015

Scheids! Da's toch rood GODVERDOMME!? Zelfs Robben ziet dat dit hogere Toneelschool-werk is. Wat wil? Nou, de Azijnbode speelt weer eens de lafste retorische truc in hun arsenaal: de censuur-schwalbe. Hij komt in veel varianten. Pali-knuffelaars spelen 'em bijvoorbeeld vaak: 'In dit land is iedereen voor Israel, en kritiek op Israel is uit den boze. Ik doorbreek dit taboe door Israel als genocidaal regime te benoemen'. Wilders krijgt hem ook vaak in de schoot. Thomas van der Dunk die het "taboe op Wilders met Hitler vergelijken" doorbreekt, en zich daarmee op de barricades tegen de staatscensuur waant, want 'niemand durft dat te zeggen'. Dat soort schwalbes. En nu komt de Volkskrant met een nieuwe, want "Over goede kanten migratie praten is taboe." Aldus Maartje Bakker, parlementair verslaggever van de Volkskrant. De krant waarin diezelfde Maartje Bakker vorige week nog 37 pagina's+voorpagina wijdde aan 'Gooi de grenzen dan maar gewoon open' en 'De politiek moet de migrant omarmen.' En bovendien de krant waar dagelijkse voorpagina-voetnoten verschijnen met wereldvreemde koppen als "Open grenzen betekent dat men kan komen én weggaan". Iets een taboe noemen, terwijl dat taboe niet bestaat. Daar trappen ze in de papieren wereld misschien nog in. OP HET INTERNET NIET.

Was het toch bijna onder de radar gebleven, maar de islam heeft weer eens succesvol een paar vierkante kilometer aan culturele grond geannexeerd. Natuurlijk niet in Nederland, want hier zijn we daar veel te weerbaar, veerkrachtig en cultureel zelfverzekerd voor. In Nederland zou een expositie voor Mohammed Cartoons nooit worden tegengehouden. Wel in Londen, want aldaar ontrafelt de social fabric zo snel dat zelfs de cartoonisten en exposanten eigenlijk maar wat blij zijn dat het hele feest niet doorgaat. Waarom? Nou, omdat, zoals de koning van Londen hierboven uitlegt, de artiesten waarschijnlijk gewoon nog niet dood wilden. Een van de organisatoren vat als volgt samen wat het betekent dat een mohammed-cartoon-expositie niet door kan gaan, want te hoge risico's: 1) Britain is a frightened nation, and 2) our freedom is not going away, it has gone. En hoe dat nu precies is gekomen, dat legt koning Cleese onderstaand even uit.

Wat waar is mag gezegd worden. Greetje was op dreef. Natuurlijk, u kunt het bot populisme noemen. Maar als de ene populistische leus nog raker is dan de andere, is populisme dan nog wel een vies woord? Misschien niet, zeker niet als degene die ze uitspreekt het ook daadwerkelijk meent. Wat de EU betreft spreekt hij niets dan de waarheid. Rutte won de verkiezingen door "geen cent meer naar Griekenland" te beloven, en verraadt nu al zijn kiezers door het tegenovergestelde te doen. En zo gaat het nog wel even door. Tuurlijk, Geert is Geert en niets Geertselijks is Geert vreemd. Maar steeds vaker toont hij zich, in ieder geval in woord, "the politician Holland deserves, but not the one it needs right now.(*)" Update: Motie van Wantrouwen Wilders tegen MinPres en de rest van het soepzootje Rutte II verworpen. 13 voor, 120 tegen. Toch nog maar even knippen en plakken, want Willy is de beroerdste niet en maakt even plenair-stijlloos reclame voor GeenPeil.nl. Bedankt hè! Tekenen die hap!

Die Joram van Klaveren hè, met z'n glimmende schedel, die heeft het NRC dus mooi opgezadeld met een opiniestuk waarmee de halve redactie van 't geloof dreigt te vallen. Naar verluidt houdt hoofdredacteur Peter van der Dinges nu as we speak ideologische bloedzuiverheidstesten door z'n personeel aan een polygraaf het PvdA-partijprogramma in instemmende zinsvormen op te laten lezen. Wie faalt wordt gekielhaald tijdens de Gaypride 2016. Maar goed, Van Klaveren had z'n backpack fed M60E4 geladen met waarheidspatronen en observeert dat het gehele politieke spectrum gelooft in een maakbare samenleving, en dat in het vormgeven van individuele levens, een grote rol voor de overheid is weggelegd. Inderdaad, "Met zulke liberalen zijn er geen socialisten meer nodig." We kunnen wel elke frase waarbij we op de Groene Knop drukten en "EENSCH!" over tafel riepen gaan citeren, maar dan kunnen we net zo goed het hele stuk ctrl-c'en. We vatten het dus maar gewoon even samen: 'Volgens het mensbeeld van staatsminnend Den Haag hoeft niet het individu zelf zijn eigen ondeugden te beteugelen, maar dient de overheid de samenleving aan te passen om de gevolgen van deze ondeugden te verzachten. En dat kost belastinggeld, veel belastinggeld. En die belastingheffing verstikt de vrijheid van mensen hun leven naar eigen inzicht in te richten. Daarbij ontmoedigt en belemmert deze belasting innovatie en ondernemerschap, terwijl het de onderklasse opsluit onder de klamme deken van de staatszorg, omdat je hier niet kunt sterven van de honger. Zelfs VVD-stamhoofd Halbe Zijlstra vind een vlaktaks te "denivellerend", dus dat is ook gewoon een a-liberale stomme domme kudtlul.

De Verenigde Naties. Zelfs de naam is een eufemistische omdraaiing van de werkelijkheid. Er zijn namelijk geen verenigde naties. Alleen afzonderlijke cultureel/geopolitiek verenigbare machtsblokken die wedijveren in de zero-sum game van de internationale arena. De VN wordt vaak gezien als een soort moreel ijkpunt, waar fotogenieke Morgan Freeman achtige negers morele oordelen vellen over de boze buitenwereld, maar dat is het niet. De Algemene Vergadering, en alle subdepartmenten van de VN, zijn een 1:1 afspiegeling van de wereld, en dat is nu precies het probleem. Daarbij heeft de VN tijdens z'n gehele bestaan het eigen bestaansrecht - conflicten voorkomen - nog nooit op een wezenlijke manier vervuld. Maar goed, een orgaan dat zon $30.000.000.000 per jaar kost, moet z'n personeel toch van de straat houden. Daarom mag het braafste jongetje van de klas, Nederland, vandaag met ezelsoren in de hoek staan. Het VN-Comité tegen Rassendiscriminatie (CERD) buigt zich vandaag over hoe Nederland omgaat met "integratie, Zwarte Piet, en asielonderwerpen als vreemdelingendetentie en basisvoorzieningen voor illegalen.". No less. Het CERD valt onder de United Nations High Commissioner for Human Rights, dat "represents the world's commitment to universal ideals of human dignity", en tegelijkertijd dienst doet als het meest overt jodenhatende staatsorgaan sinds Goebbels' ministerie van propaganda. Dus, wat moet u zich bij dit Nederland-tribunaaltje voorstellen? Nou, professionele slachtoffer-exoten die hun academische carrières te danken hebben aan het uitbuiten van de post-koloniale schuldgevoelens van blanke decanen - inderdaad, precies zoals Verene Shepherd - die ons met Quinsy-achtige allures zullen wijzen op onze gebreken. Gebreken die inherent zijn aan een land dat zichzelf voorhoudt meer naastenliefde te moeten tonen dan haar social fabric kan ondersteunen.

Natuurlijk, zo'n lichtgetint vermoeden hadden we al, maar wat cijfertjes is ook wel eens leuk. Dit cijfertje bijvoorbeeld: 1700. Nee, het zijn niet het aantal selfies dat per dag door vluchtelingen vanaf Europese stranden wordt gëupload. Het zijn wel het aantal asielzoekers dat per week in Nederland verschijnt, voornamelijk uit Syrië en Eritrea. Deze flinke toename geldt als een 'grote uitdaging' voor de IND. "Om de groeiende instroom aan te kunnen, gaat de IND ook in het weekend werken." Dat doet natuurlijk helemaal niemand graag, maar ambtenaren doet het waarschijnlijk al helemaal de das om. En het is natuurlijk ook niet alsof alleen de IND hier last van heeft. Wat dacht u van het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA)? Hun stekkies barsten namelijk letterlijk uit de voegen. Op AZC's is intimidatie en bedreiging van personeel aan de orde van de dag. Radicale moslims lopen er prematuur te hakbarren. En cijfermatig gezien is het er eigenlijk gewoon de hel op aarde. Gelukkig komen er maar 1700 gegadigden per week bij. Het is dat ze er geen tweedehands lockers hebben, want dan zou echt iedereen er collectief zelfmoord plegen. Wellicht wordt het tijd er meer verkaasde allochtonen namens blanke Nederlanders EIGEN VOLK EERST gaan roepen, want blanklanders zullen dit zelf nooit durven.

Ja. Zit u dan. Op uw grijze kantooreiland. Bammetje kaas uit het broodtrommeltje, misschien zelfs wat schijfjes komkommer erop als de vrouw in een goede bui was vanochtend. Hans vertelt Henk over z'n vakantie naar de Dordogne. De baas lacht om de kutgrapjes van Peter, wat betekent dat jij die promotie wel kunt vergeten. Jeanine, je heimelijke droomvrouw, heeft alleen maar oog voor Arnold. And then there's you. Jij kijkt naar buiten, naar de grauwe lucht, koude wind en regen, en uit over dat troosteloze bedrijventerrein langs een snelweg waar je werkt. Gelukkig voor jou, is er GS. WANT HIER IS HET WEL ZOMER. Wij "Gaan naar de club, we doen ons ding, limousine, VIP, ching ching ching." Hier hebben we gewoon naakte chicks & muziek, zoals het hoort. En, muziek bovendien, die Giel Beelen wel zal draaien, want blank. Of nou ja, zonnebank-bruin-blank. Onderstaand blaast Jeffrey Lake [echte naam vermoedelijk Jeffrey van der Meer] het dak eraf. Beide artiesten tonen hier bovendien onomstotelijk aan dat een kuurtje anabolen en 5 dagen per week in de sportschool zangles overbodig maken. Oh, u kunt er weer tegenaan? Nou, graag gedaan.

Nederlanders. Een robuust, weerbaar volkje. Buitenlandse bezetters lachen we al onze hele geschiedenis recht in hun muil uit voordat ze zich op ons stukbijten. We hebben gewoon weinig met autoriteiten. En nu bewijst Nederland zijn eigenzinnige en ontembare aard andermaal. Want helemaal niemand, zelfs Edith Schippers van de VVD niet, vertelt Nederlanders hoe ze hun vaatdoekjes al dan niet moeten bejegenen. Zo rond november vorig jaar startte onze MinGez de campagne 'Je schoonmoeder in je keuken, elke dag', waarbij het plebs met tips als 'let op de houdbaarheidsdatum, was je handen, houd rauw en gaar eten gescheiden, verhit vlees door en door' tegen de eigen kookkunsten in bescherming werd genomen. Een ander speerpunt van de campagne waren de vaatdoekjes. Schippers constateerde namelijk een zorgelijke mate van vaatdoekofobie, die er voor zorgde dat vaatdoekjes te lang gemarginaliseerd en over het hoofd gezien werden, waardoor ze te lang in gebruikte toestand over uw kraan hingen. Maar wat blijkt? Nederland geeft geen zier. "Tweederde van alle Nederlanders verschoont tegen het advies van Schippers in, het vaatdoekje niet iedere dag. Eén op de vijf laat een schoonmaakdoekje zelfs langer dan een week op het aanrecht liggen." En natuurlijk ruiken ze dan soms alsof er een natte hondenroedel in geëjaculeerd heeft, maar dat hoort bij het leven. Bij deze roepen wij het gebruikte vaatdoekje uit tot het strijdsymbool tegen bemoeizuchtige overheden. Draag hem hoog, draag hem trots, en draag hem vies.

Een symptoom van de herleving van een historisch gewortelde veroveringsideologie, botsende andersoortige beschavingen en rede-overschrijdende religiositeit. Een probleem van dat kaliber kan natuurlijk maar een overheidsinstantie het hoofd bieden: het omnipotente- en sciente Bureau Jeugdzorg. Oké, misschien ook niet. "De Raad voor de Kinderbescherming vindt het 'frustrerend' dat geradicaliseerde tieners niet de zorg krijgen die zij nodig hebben". Frustrerend. Dat is het zeker. Weet u wat nog frustrerender is? Dat 'de zorg die geradicaliseerde tieners nodig hebben' überhaupt niet bestaat. De gehele notie van deradicalisering door behandeling, is een fata morgana. Ja, sommige hakbars komen ogenschijnlijk tot inkeer, Jason Walters bijvoorbeeld. Maar dit valt te wijten aan hun eigen levensminnende en voor rede vatbare inborst, niet aan een of ander bewezen anti-radicaliseringstraject. Het westen heeft tijdens zo'n behandeling namelijk niet veel meer te bieden dan goede bedoelingen, een beetje common sense, en een hele hoop links-christelijke empathie. Voorbeeldje. Het ministerie van onderwijs subsidieerde drie volledige stichtingen zodat deze een 45 pagina's tellende handleiding konden opstellen voor het omgaan met radicalisering. Het rapport (PDF), "Puberaal, lastig of radicaliserend", bevatte uiteindelijk echter maar twee concrete aanbevelingen: "ga het gesprek aan", en "maak er melding van". Drie stichtingen die 45 pagina's besteden aan verhullen dat ze geen idee hebben wat ze met dit probleem aan moeten: dat is Nederland versus sluimerend moslimextremisme. Kan de raad van Kinderbescherming natuurlijk janken van frustratie, maar dit ligt zowaar eens een keer gewoon niet aan Jeugdzorg zelf.