Gemeente Oldenzaal. Voorheen wereldwijd geroemd om het feit dat het "De glimlach van Twente" is. Heden het strijdtoneel van GeenPeil versus dwarsliggende gemeentes. Bovenstaand gifje spreekt boekdelen. Van 17 tijdens de gemeenteraadsverkiezingen, naar 5 stembureaus voor GeenPeil, da's natuurlijk niet helemaal zuiver. Net als veel andere gemeentes wordt het argument gebruikt dat ze een lage opkomst verwachten. Het is volstrekt onduidelijk waar dit op gebaseerd is, maar in ieder geval niet op het vorige EU-referendum in 2005, toen de opkomst 63,3% was. Enfin. Zojuist oordeelde de rechter dat de gemeente het bij de 5 beschikbare stemlokalen mag houden. De geëiste 12 extra stembureau's blijven gesloten. Zeker de toelichting rondom de verwachte opkomstpercentages blijven curieus. "Ook de stelling dat op grond van een peiling van Eenvandaag er meer gestemd gaat worden dan Oldenzaal denkt, volgt de voorzieningenrechter niet. Oldenzaal verwacht een lager opkomstpercentage dan bij de verkiezingen voor de Tweede Kamer of de gemeenteraad. GeenPeil wijst op het percentage van EenVandaag: een opkomst van 53%. Maar in het bedoelde onderzoek wordt ook benadrukt dat de leden van het opiniepanel van EenVandaag politiek actiever zijn dan gemiddeld. De betreffende onderzoeker verwacht dat de grens van 30% gehaald kan worden. Daarmee weerlegt GeenPeil de verwachting van Oldenzaal niet."

Het is een schitterend, ontroerend gezicht. Op elk front bezwijkt de EU onder het gewicht van z'n eigen onkunde. Steeds meer onderdanen erkennen het voltooide democratische deficit van de pan Europese superstaat. Het wordt steeds duidelijker hoe de EU landen tegen elkaar uitspeelt. De EU probeert niet eens meer te verbergen dat ze elke (zelf veroorzaakte) crisis aangrijpen om meer bevoegdheden naar zich toe te trekken. En toen was daar hun huzarenstukje van institutioneel hoogverraad. De deal met Turkije. Politico kopte 'em kundig: "Shopping in a Turkish bazaar is never wise for the novice. The EU learned that lesson the hard way when it discovered the carefully crafted refugee deal it believed it had sold to Turkish leaders in the run-up to Monday’s summit turned out to be little more than the beginning of the negotiation." De deal doet een aantal dingen. Ten eerste illustreert het dat de EU Turkije harder nodig heeft dan andersom. Turkse politici zijn roofdieren, en ruiken een manke prooi van kilometers afstand. Eind 19e eeuw was het Ottomaanse rijk nog "de zieke man van Europa". Nu is het de EU. Ten tweede luidt de EU nu het einde in van zijn pretentie een soort moreel verheven blok te vormen. Als je, omdat het een klein beetje tegen zit, je eigen principes zó ongekend goedkoop op de markt zet, wat ben je dan nog waard? Wat betekent "Human dignity, freedom, democracy, equality, the rule of law and respect for human rights – these values are embedded in the EU treaties. The EU Charter of Fundamental Rights is a clear and strong statement of EU citizens' rights." nog, als een systematische mensenrechtenschender als Turkije voorgehouden wordt lid te mogen worden. Enfin, even uitzoomen. Want je zou bijna vergeten dat dit alles een blessing in disguise is. De EU is een dictatoriale organisatie, zonder fysiek repressie-apparaat. De EU is dus gevaarlijk, maar niet gevaarlijk genoeg om volkeren permanent te verminken. Inderdaad, het is een soort griepprik die er, door een kleine hoeveelheid ziekte toe te dienen, voor zorgt dat het lichaam de daadwerkelijke ziekte de baas kan zijn. Inherent aan de toename van weerzin tegen de EU, is een hernieuwd besef van nationale identiteit, wat deze ook moge zijn. En dit allemaal hand in hand met het besef dat nationale identiteit niet eens iets betekent, als er geen sprake is van nationale soevereiniteit. Welke uitdagingen Europese landen ook te wachten zullen staan in de toekomst: een vorm van nationale identiteit, en vergaande nationale soevereiniteit, zullen voorwaardes zijn voor het overwinnen hiervan. De hardnekkige en weerloze vredessluimer waarin de moderne Europeaan verkeert zal een keer tot een einde moeten komen, wil dit continent de komend anderhalve eeuw overleven. De EU zal dit bewerkstelligen.

Zo. Groundhog Day. Maar niet helemaal. Want de laatste keer dat de EU als een soort afgevaardigde van een door de Ottomanen veroverde provincie bij de Sultan op audiëntie kwam, had de Turkse staat nog geen beslag gelegd op de grootste Erdogan-kritische media outlet. Natuurlijk gaf de EU de Turken zaterdag een halfzachte tik op op de vingers, maar die was enkel en alleen voor de show, en dat weet elke betrokken partij. De intens laffe quid pro quo tussen EU-regenten en de Ottomanen komt neer op het volgende: In ruil voor Turkse hulp bij migratie houdt de EU zich koest waar het gaat om mensenrechtenschendingen. Maar de EU zet zichzelf hiermee moreel schaakmat. Hoe leg je immers uit dat je bovenal een 'humaan' vluchtelingen beleid wilt, terwijl je het outsourced aan een islamitisch dictatuur? Wat ook anders is dan vorige keren is dat de EU de Balkanroute nu per officieel-achtig decreet dichtjorist. "Irregular flows of migrants along the Western Balkans route are coming to an end; this route is now closed", waarmee mogelijk nog meer druk komt te staat op de hardnekkig ongewillige Visegrad-landen. Enfin, moeilijk moeilijk. Gelukkig wordt de "Commission's Roadmap to save Schengen" vanaf vandaag weer extra serieus genomen. Wat erop neerkomt dat EP'ers net iets harder applaudisseren als Juncker binnenwandelt. Ook wordt er op 17 maart een voorstel gedaan om alle asiel aanvragen voortaan centraal te regelen. Volgens het voorstel "responsibility for all asylum claims could be shifted to the European Asylum Support Office. This offers advice to national governments but would be turned into a federal agency responsible for claims". Inmiddels zijn de Turkse eisen duidelijk: 6 miljard euro per jaar, versnelde toetredingsgesprekken en nog meer snoepgoed. Ook ligt er een soort pervers exchange programme op tafel. "Voor elke migrant die Turkije terug neemt, halen wij een Syriër uit Turkije. Aldus ZDF". Samengevat: de EU is volstrekt machteloos. Een probleem zelf veroorzaken, en het vervolgens zelf willen oplossen door meer EU-bevoegdheden, maar het alsnog simpelweg niet kunnen. Dat is de EU. "The Commission is attempting to defy nature, forgetting the European Union was not conceived as an instrument of crisis response. And one of the reasons that it does not have the mechanisms of true crisis response that typically we find in a nation-state — an army, a police force, the powers to requisition people and assets — is that it does not have the mechanisms of democratic accountability. And just as the measures adopted or imposed during the eurozone crisis magnified the democratic deficit of the eurozone institutions, so too the migration crisis could see an increase in the EU’s emergency powers without any compensatory increase in accountability." Summit-liveblog alhier. Update:De Hongaarse premier Orban geeft de hele tent een dikke vinger, en verwijst deze kunstmatige volksverhuizing naar de schroothoop.

Kiek 'em nou gaan, die baas. Even voorstellen: democraat in hart en nieren Toine Buitels van Toine Buijtels Events. Door die jas van 'em is-ie natuurlijk nagenoeg onzichtbaar. Maar als u héél goed kijkt, ziet u een verstandige bezorgde burger die uitlegt waarom het volledig terecht is dat Het Forum voor Democratie gemeente Son en Breugel voor de rechter sleept. Het opent namelijk maar 3 stemhokjes. En inderdaad, tijdens Provinciale Statenverkiezingen waren dat er 10, terwijl het daar doorgaans rustiger is dan op Dries Roelvinks carrière-lezingreeks "Als zelfs ik het kan". Enfin, burgers die hun democratische plicht serieus nemen, +1! Via Omroep Brabant, jonguh!

Interessante zitting geweest, rechter gaf al aan dat Son en Breugel geen "klein-Oekraïne" moet worden. #senb #geenpeil

— Son & Breugel Nieuws (@sonenbreugel_nl) March 7, 2016

4 nog wat extra toezeggingen aan Turken om ze te lijmen: visumliberalisering veel sneller, niet 3 maar 6 miljard en toetredingsgesprekken

— Arjan Noorlander (@noorlanderarjan) 7 maart 2016

Nou, 't gaat weer lekker daar op die migratietop (Liveblog). In ruil voor een herkansing op het beleg van Wenen zeggen de Turken bereid te zijn niet-Syrische vluchtelingen terug te nemen die Europa illegaal betraden. Maar goed, de EU schijnt niet door te hebben dat de Turken hen sowieso gaan naaien. Immers, 1) hoe bewijs je, met al die valse paspoorten in omloop + overbelaste immigratiediensten, dat iemand geen Syriër is. En 2) hoe bewijs je dat ze via Turkije binnen zijn gekomen als dit illegaal, en dus zonder paper trail gebeurde. Ontheemdiërs die willen blijven zullen alles op alles zetten Europeanen ervan te overtuigen dat het Syriërs zijn, en als ze toevallig lichtgetint zijn zal dit ze nog lukken ook. Oh, en die 6 miljard is natuurlijk niet eenmalig, maar per jaar. Enfin, het zal dus neerkomen op een soort perverse gutmensch-variant van de Gooise Partnerruil. En over de rug van migranten zal Turkije zich steeds dichter tot EU-lidmaatschap bewegen. Één voordeel. Mochten de Turken ooit inderdaad toe treden, dan zal de verzetsspray snel uitverkocht zijn.

ze praten over ruilsysteem. Voor elke migrant die Turkije terug neemt, halen wij een Syriër uit Turkije. Aldus ZDF https://t.co/ptZYmTDkK3

— Arjan Noorlander (@noorlanderarjan) 7 maart 2016

Kijk nou. Ja-kamp posterboy, Evgeniy Levchenko [mooie man, fotomodel, 38, dus onderwerp van boek genaamd Lev] gaat even vol op het orgel tegen 's lands stemgerechtigde vrouwmensen. Jaag die nou wijven nou niet tegen je in het harnas joh. Asha & Co. waren eerst nog voor het verdrag omdat door de aanstaande influx aan Oekraïense menshandelmeisjes het aantal vrouwen in Nederland toe zou nemen, en hoe meer vrouwen hoe beter. Maar dat is nu dus mooi in de waagschaal gelegd. Vindt Soros niet leuk. Aangezien het zo'n drie keer genoemd wordt, is het interview toch vooral een als aanklacht verpakte vertelling van hoe vaak Nederlandse vrouwen hem versieren. Enfin, algehele strekking: 'Nederlandse vrouwen zijn kudt, Oekraïense niet. Daarom ben ik voor het associatieverdrag zodat we ze allemaal visumvrij deze kant op kunnen mikken.' Nou, komen die kwoots. "Het gaat om moeite doen. Nederlandse vrouwen doen geen moeite. Ik heb wat meegemaakt. Vrouwen die zich vanonder niet eens scheren." "Mensen worden misschien boos maar het eerste wat bij me opkomt: autorijden. Mannen zijn daar beter in. In het algemeen, hè. Dus waarom moet een vrouw per se achter het stuur als haar man het fijn vindt haar ergens naartoe te rijden?" "De brón is onzekerheid. Al die verhalen van feministen dat vrouwen naar 100 procent onafhankelijkheid en zelfstandigheid moeten streven: allemaal angst. De angst dat een man je op een dag zal verlaten, sterft, een ander krijgt." Enfin, we kunnen wel stoer doen want JA-kamp. Maar hij heeft natuurlijk wel gewoon een punt.

*Misesmon en Hayekmon, wij kiezen jullie!* Zoals het een overheid betaamt, komt ook de Nederlandse overheid geld tekort. Logisch dus, dat de leider van de langzaam wegkwijnende sociaaldemocraten de goedkoopste beschikbare evil corporations-kaart trekt. Gewoon, in een populistische politieke dodemanspoging het sentiment van demense nog één laatste keer naar zijn zijde te trekken. "De PvdA wil de fiscale trucs van grote bedrijven aan banden leggen. Ondernemingen als Google en Apple zouden de belasting ontwijken en daar is PvdA-fractievoorzitter Diederik Samsom helemaal klaar mee. (...) De Nederlandse schatkist zou volgens de PvdA-leider 1 tot misschien wel 4 miljard euro mislopen door de fiscale trucs." De achterliggende gedachte waarin socialisten u mee willen krijgen is altijd de volgende: 'Ze verdienen al zoveel aan ons, het is tijd dat ze iets terug doen.' Dit is een fundamentele misvatting. Het klopt dat bedrijven aan ons verdienen. Maar wat evenzo klopt, is dat individuele consumenten aan bedrijven verdienen. Hoe dan? Louis E. Carabini legt het in zijn boekje "Inclined to Liberty" (bindende leestip) kort uit. "To earn wealth, one must offer goods and services that others consider more valuable than the price at which those goods and services are being offered. One who produces and sells a million widgets to a million different people at a one dollar profit per widget becomes a millionaire. But each of the million people who buys that product gains - through the purchase of a widget - something greater than its cost. Why? Well, if the value of the widget were not considered greater than what was paid for it, then the buyer would not have purchased the widget. The amount of gain is individually subjective, but if each purchaser perceives the added benefit of the purchase to be at least one dollar, all purchasers, as a group, would have gained at least 1$ million in wealth. (...) The greater the wealth earned by one, necessitates the greater perceived wealth (well-being) gained by another. (p 33)" Dus, Didi. Ze hoeven helemaal niks 'terug te geven aan de maatschappij', want wij, demense, verdienen al genoeg aan ze. En bovendien, als je ze dan toch ineens kapot belast, rekenen ze die kosten gewoon door in de uiteindelijke prijs van het product. Dus blijf nou gewoon eens laag en accepteer dat het socialisme naar Nederland is gekomen om te sterven.

Boris Johnson, Michael Gove, Daniel Hannan, Nigel Farage, Frank Underwood. Soort van dan. Want de Amerikaanse president uit het fictieve paralel universum heeft maar weinig goeds te zeggen over de EU uit ons universum. "So where will Europe be in ten years time? Without borders, without a coherent currency, without leadership? With the driving sense of purpose of a pilchard? If I were a Brit I wonder if I’d be more afraid to stay in the EU than to leave. It’s always easy to whip up a feeling of fear about change, but it infects mostly those who sit in comfort and dine on fois gras. (...) Brussels is a bit of a used bus ticket. Anyway I don’t ride buses. There was a time when Europeans rode chariots and sailed ships, had ambition, ideas, built great empires. They had two thousand years as the centre of the world but ask yourself. When did Europe last peel any potatoes? Their leaders have sat so long on their marble thrones that not only have their balls turned to concrete but their minds, too." Tuurlijk, 't is maar fictie. Maar wel een fictie waar vanaf morgen weer een miljoenmiljard stemgerechtigde Britten naar kijken.

Turnarounds (ook wel TAR's) zijn geplande events waarbij een gehele verwerkingseenheid van een industriele locatie, bijvoorbeeld een raffinaderij, petrochemische centrale en elektriciteitscentrale, tijdelijk buiten werking wordt gesteld voor de renovatie of vervanging van onderdelen. Turnaround is een koepelterm waaronder meer specifieke ingrepen vallen als I&T's (Inspecting and Testing), de-bottlenekken en katalysator-herstel. De term Turnaround kan ook gebruikt worden als synoniem voor algehele shutdowns of uitvallen. Turnarounds zijn duur - zowel termen van misgelopen productie terwijl de eenheid offline is, als in directe kosten van de manuren, gereedschappen en zware gereedschappen die gebruikt worden om het project te voltooien. De kosten beslaan het grootste deel van het jaarlijkse onderhoudsbudget en kunnen invloed hebben op de algehele bedrijfsvoering als het project ge-mismanaged wordt. De Spaanstaligen onder ons, komen wij onderstaand tegemoet.

Vrede is: elkaar pijn kunnen doen maar het simpelweg niet willen. Solidariteit ligt in het verlengde daarvan. Die staat bereikte west-Europa voor het eerst na '45. Dat was heel gezellig, en toen kwam de EU. Een onnodig elitair-ideologisch hobbyproject dat, gedreven door verveling en hubris, deze vrede nog eens extra wilde consolideren door een politiek-monetaire unie. Dat was een vergissing. Een beetje als die fantastische minnares die u opzoekt wanneer het u zint, die vervolgens ineens in gemeenschap van goederen met u wil trouwen. Dan is de leuk er wel van af. En zoals in veel relaties wordt het karakter ervan meer krampachtig en dwangmatig naarmate de relatie verslechtert. Kijk die Britten en Fransen nou bijvoorbeeld eens. Eerst was het slechts de burgemeester van Calais die het riep. Inmiddels is het ook de Franse minister Emmanuel Macron die het zegt. "Als Groot-Brittannië uit de Europese Unie stapt, houdt Frankrijk vluchtelingen niet meer tegen die het Kanaal willen oversteken bij Calais." Of wat te denken van Merkel, die zegt "Als een land [Oostenrijk - red.] zijn grenzen sluit, lijdt een ander land hieronder - dat is niet mijn Europa." En dat terwijl het juist landen op de route tussen Islamië en Duitsland zijn, die lijden onder het feit dat Merkel haar grenzen met een islamitische lokroep opengooide. En dan nog alle monetaire crisissen, die we voor het gemak een beetje zijn vergeten omdat verdronken Aylans op Turkse stranden net wat meer tot de verbeelding spreken. Maar ook hierin zet de EU Europese landen meer dan ooit tegen elkaar op. Burgers van het fiscaal zindelijke Noordwest-Europa worden gedwongen miljarden te vergooien aan fiscaal geretardeerde staten als Griekenland. Daar tegenover staat dat Griekenland wordt gedwongen een fiscaal beleid te voeren dat op geen enkele manier verenigbaar is met hun begrotingscultuur. Nu haten wij de Grieken, en vice versa. Dit is tot wat Europese solidariteit verworden is. En dat allemaal onder die blauwe vlag met meer sterren dan 'em lief is.