Het schijnt dat er gevoetbald werd vandaag. En als het ene team iets vaker scoort dan het andere, dicteert de traditie dat de supporters die hun gehele identiteit ontlenen aan het verliezende team, het wedstrijd-stadje met de grond gelijk maken. En dat is even terecht als begrijpelijk. Want verliezen doet pijn, en echte mannen laten hun gevoelens zien. Niet dat calvinistische opkroppen, want dat is voor niemand goed. Gewoon, jezelf kwetsbaar op durven stellen, en met je omgeving delen hoe je iets ervaart. Dat lucht op, en bovendien verbindt het. Net als voetbal.

Ah. 't Gaat weer lekker in NAVO-lid en EU-kandidaat-lidstaat. Het is een land met, wat je noemt, zin in de toekomst. Zij het geen seculiere toekomst. Want Turkije, bij naam en constitutie nog altijd een seculier land, nadert de voltooiing van hun her-islamisering. Op de grond was het daar allang aanbeland, in de statuten nog niet. Het ambt "Spreker van het Turkse parlement" is geen doorsnee ambt. In de hiërarchie staat deze vent enkel onder de president, en zelfs nog boven de premier. Heden is dat Ismail Kahraman, uiteraard lid van de regerende AK-partij. En hij zei het volgende: "We are a Muslim country. That is why we need religious constitution." Ook hekelde hij het feit dat Allah niet één keer in de grondwet genoemd wordt. De opmerkingen veroorzaakte een kleine politieke meltdown, die natuurlijk vrijwel onopgemerkt ging, omdat dat land aan elkaar hangt van politieke meltdowns. Kemalisten boe-roepend de straat, om vervolgens traangaspatronen en waterkanonnen te koppen natuurlijk, zoals de traditie betaamt. Volgens columnist Abdulkadir Selvi zal de nieuwe grondwet het "geloof in islam en Allah benadrukken". Maar President Erdogan en oud-premier Davutoglu ontkennen dat hun juristen een dergelijke grondwet optekenen. En als zij iets zeggen, dan is het natuurlijk de waarheid. Enfin, laten we niet vergeten dat Erdogan in 1994 al heel expliciet kleur bekende. De man is een bonafide islamist, en dat zal nooit veranderen. In de toekomst is zo'n grondwet dus een reële mogelijkheid.

"Maar wat is dat dan, die #islamisering?" vraagt een zekere Vlaming zich zo af en toe af. Welnu, dit. Een islamitisch probleem, dat enkel en alleen opgelost kan worden door een islamitisch crisisteam in te vliegen. Nu zullen Grunberg & Co. tegenwerpen dat hier helemaal niet van een islamitisch probleem gesproken kan worden, immers, hoe vaak gaan die jongens naar de moskee? Kennen ze de Koran eigenlijk wel? Ze gebruiken af en toe drugs, of zelfs drank, dus dan ben je per definitie toch al niet islamitisch? Daar zijn in principe inderdaad een aantal dingen voor te zeggen. Maar, wat we hier aanschouwen is die vorm van islamisering die véél meer wijdverbreid is dan orthodox uitgedoste salafisten die wijken langzaampjes overnemen. Dit is waar Europa's werkelijke ideologische fault lines lopen. Dit fenomeen is Gangsterislam. Beknopt komt dit concept (alhier uitgebreid uitgewerkt) neer op het volgende. Ogenschijnlijk a-religieuze straatjongens / criminelen met een islamitische achtergrond vertonen veel meer overeenkomst met orthodoxe islamisten dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Komen ze: 1- Zowel criminelen met een islamitische achtergrond als islamisten koesteren subversieve intenties jegens de Nederlandse staat en cultuur. 2- Zowel criminelen met een islamitische achtergrond als islamisten identificeren zichzelf als moslim. 3- Zowel criminelen met een islamitische achtergrond als islamisten minachten of haten joden. 4- Zowel criminelen met een islamitische achtergrond als islamisten verheerlijken geweld. De theehuis-intifada te Ede, is hier andermaal uw reinste illustratie van. Marokkaanse reljeugd terroriseert de buurt en zet avond na avond auto's in brand. Dit is geen a-islamitisch fenomeen. Het betreft de subversie van een niet-islamitische samenleving, door individuen die zichzelf stuk voor stuk primair als moslim identificeren. Enfin, ga vooral door jongens. Eens is het klaar. Die hele kliek als criminele organisatie aanmerken, is een begin.

Ah. De eufemisme-machine draait natuurlijk overuren. Islamitische gebedsruimtes zijn toch vooral stilteruimtes, waar millennials hun existentiële paniekbuien temperen door zich in al hun authenticiteit over te geven aan de ver-Oosterse deugd van Mindfulness. En voor al die talloze devote inheemse christenen natuurlijk, want maak je borst maar nat als je die lui niet accommodeert. Enfin, Geerten Waling, zo mogelijk de sympathiekste reactionair van Nederland, denkt er het zijne van. Dat deed-ie in maart ook al, maar nu in het eggie. Verstandige jongen, zou eens een boek moeten schrijven. Enfin, de opstelling van islamitische dramlims die seculiere universiteiten toch graag iets minder seculier zien, is weer tekenend. 'Ze hebben ons en onze religie nu eenmaal te accepteren.' Geen greintje nederigheid of bescheidenheid, stuitend. Een beetje als Geerten, maar dan niet leuk.

Tsja, vul maar in. We vermoeden dat dit 5 mei-tafereel begon als een vlammend betoog voor de VvmU, en dat het allemaal goed ging, totdat het niet meer goed ging. Want 1940 keer 'FFUUCCKK YYOOUU' tegen oomotoragent roepen, valt daarbij blijkbaar net buiten. Een eloquente weerlegging van de gevolgen van het positief recht voor deze Nederlandse staatsburger, volgens vanaf 02:30. Huldo's voor de agent overigens. Want de man vraag zo'n 1945 keer om een nekklem des doods. In de VS was de man natuurlijk allang in coma getaserd, gereanimeerd, en vervolgens doodgeschoten. Maar niet in Nederland. "Wat zijn we een ongelofelijk goed land." UPDATE: Fuck you-meneer is blogger en SPREEKT!

Bij voorbaat excuses. Dit wordt zo'n topicje met vooral schuingedrukte kwootcitaten. Want soms valt er gewoon geen guitige verbazing meer omheen te schrijven, en hoeft het bovendien ook niet. De EU is een overheid opzoek naar een land. Maar wellicht is het voor iedereen beter als het gewoon een overheid blijft, zonder land. Zeggen wij niet, dat zegt Juncker. "It's a quite common opinion in Brussels that the EU always has problems with its member states and our lives would be much more comfortable without member states." Oh Jean, je bent dan misschien wel een disfunctionele drankneus, maar wel een leuke. En eerlijk, bovendien. Wat voor een cadeautjes heb je vandaag nog meer? "Prime Ministers must stop listening so much to their voters and instead act as “full time Europeans.”" We weten niet waar J.C. ze zoekt, maar onze MinPres is allang Junckers perfecte schoonzoon. "Elected leaders are making life “difficult” because they spend too much time thinking about what they can get out of EU and kowtowing to public opinion, rather than working on “historic” projects such as the Euro." Oh, oké. "We have full time Europeans when it comes to taking, and we have part-time Europeans when it comes to giving." *Mompelt iets over naheffingen*. "Too many politicians are listening exclusively to their national opinion. And if you are listening to your national opinion you are not developing what should be a common European sense and a feeling of the need to put together efforts. We have too many part-time Europeans." Had je maar een keer gelijk Jean, had je het maar. Enfin, om voortaan nóg beter aan demense uit te kunnen leggen wat Juncker nou precies bedoelt, is er nu de musical "Europe: What a Passion! The musical tale of a stormy love affair". Nu alleen nog beschikbaar voor en door Alpenturken, maar binnenkort ook in het Pools, Portugees en Spaans. Wat is federale kleinkunst toch genieten.

Ja, sorry dat we u er zo vaak mee lastigvallen. Het wordt ook gewoon saai. Maar we zijn aanbeland bij Hoofdstuk 3874, §5, lid 3, sub 7 van 'Veiligheid is ook maar een gevoel'. "De beveiliging van ambassades en andere belangrijke gebouwen in Den Haag rammelt. De verantwoordelijke politiedienst is structureel onderbezet, het ziekteverzuim is ver bovengemiddeld en er zijn te weinig speciale voertuigen." Soms hè, zou je denken dat Nederland het niet eens meer probeert. Veiligheid is, net als geslacht, ook maar een sociaal construct, en als we allemaal maar braaf blijven geloven in het NPO-credo dat artiesten die op bevrijdingsdag maar liefst 4 optredens kunnen doen, 's lands allergrootste helden zijn, komt het allemaal vanzelf goed. "De dienst zit zo krap in het personeel dat gewone agenten van de Haagse politie bewakingstaken moeten uitvoeren. Het aantal pantservoertuigen is minimaal. Reservecapaciteit is er niet. Leden van de dienst voelen zich onveilig." Oh, u bent ongerust? Ja, dat hoeft dus ook weer niet. De SP en PvdA weten ervan. "SP en PvdA reageren verontrust op de nieuwe problemen. Opnieuw is blootgelegd dat bij een cruciale politiedienst sprake is van onderbezetting en onvrede. Dat is in deze tijden van terreur onbestaanbaar." Sorry voor de schrik, die was dus nergens voor nodig. Morgen is het opgelost.

Rechten. Wie is er niet groot mee geworden. En daar ligt wellicht direct het probleem. De naoorlogse generatie, die samen te vatten valt in de meest onverschillig-narcistische protestleus ooit - "Ik ben van na de oorlog en dat wil ik graag zou houden" - heeft zichzelf groot gebracht in de veronderstelling dat het einde van de geschiedenis nu wel bereikt was. Ondanks dat het gehele corpus aan geschreven geschiedenis onweerlegbaar aantoonde dat de notie van oorlog inherent is aan the human condition, zag deze generatie het als haar onvervreemdbare geboorterecht in te vrede leven, en in vrede te sterven. Niet omdat zij dit zozeer verdiend hadden, maar omdat 'hun tijd was gekomen'. En mensen die de meest bevochten menselijke hoedanigheid - vrede - als een geboorterecht zien, kunnen natuurlijk niet anders dan alles en iedereen om zich heen aan de hand van rechten te definiëren. En inderdaad. In de westerse wereld vond na '45, en dan vooral vanaf de jaren 60 een zeer fundamentele en breed gedragen culturele ommekeer plaats. Waar voorheen 'veroveren' in al zijn soorten de hoogst haalbare persoonlijke of culturele prestige was, werd nu 'empathie' in al zijn vormen hetgeen waarmee men kon prijken en respect afdwong. Van een dog eat dog world naar een wereldbeeld waarin iedereen (met name agressieve minderheden) wordt gedefinieerd in termen van hun kwetsbaarheden en rechten. Zo'n wezenlijke transitie, in zo'n korte tijd. Dan moet er natuurlijk wel íéts over het hoofd zijn gezien. En dat werd er ook, namelijk: de vent aan de andere kant van het beekje. De eigen vreedzame, pacifistische en hyper-empathische intenties zijn welgeteld niets waard, als deze niet gedeeld worden door the ominous other. Ondanks, of wellicht dankzij talloze theorieën over wat rechten zijn - inclusief ultra-complexe theorieën die door minstens 38 grotemensenvolwassenen uitgelegd moeten worden, zoals die van Nicolai Hartmann - is dit continent een fundamentele waarheid uit het oog verloren. Fundamenteel, omdat het direct voortkomt uit de natuur, maar daarom niet minder controversieel. Wat dan? Simpel: rechten bestaan helemaal niet. Rechten bestaan niet, zoals zwaartekracht bijvoorbeeld bestaat, ongeacht wat men er van vindt. Rechten zijn afspraken, niets meer. Het enige recht dat, net als zwaartekracht, daadwerkelijk op zichzelf bestaat, is het recht van de sterkste. Júíst op bevrijdingsdag zou dit een waarheid moeten zijn waarbij stilgestaan wordt. Het ontzet van Europa was hier immers de meest recente grootschalige manifestatie van. Toch verzanden we liever in het discours dat we onszelf daarna hebben aangemeten, want dat voelt zo gemoedelijk. De onderstaande kwoot komt van, wat je noemt, een volkse Yankee volksfilosooph. Een soort conservatieve Eric Hoffer op steroïden, als u wil. We hebben het geprobeerd, maar het citaat valt met geen mogelijkheid te ontkrachten. In het verlengde daarvan, nog zo eentje: "Without action, words are just words. Without violence, laws are just words. Violence isn’t the only answer, but it is the final answer." Geweld is de enige taal die altijd begrepen wordt. Hoe hard het ook klinkt, dat is een onweerlegbare waarheid.

Vandaag zijn 2 omstreden predikers omzichtig A'dam binnengesmokkeld: https://t.co/8F8kqb4bqo https://t.co/vFxkZFkOQV pic.twitter.com/6d5aQmPrnx

— SheikWatch™ (@SheikWatch) 4 mei 2016

Somalië, al 6 decennia achtereen genomineerd voor Sunwebs Hel op Aarde-award, stuurt hun best and brightest weer eens langs om dit afvallige kudtland op het rechte pad te krijgen. En terecht, want we zijn hier een verdorven boeltje van formaat. De dienstdoende duo-act tegen de degeneratie van de lage landen, bestaat uit een seniele senior en een jolige junior. En het zal u wel weer verbazen, maar het schijnen andermaal geen humanisten te zijn. De jonge (onderstaande collage) maakte het zelfs zo bont dat Zweden out of all places hem joriste. Vreemd, want zo extreem is het allemaal ook weer niet. Eerder gewoon een eloquente vertolking van de modale paranoïde moslimpsyche. 9/11 en Charlie Hebdo is het werk van alles en iedereen behalve moslims, en het westen ruikt naar hout. En bij die ouwe knar is de wijsheid ook niet met leeftijd gekomen. "The sharia is pure justice that fights with everything that is evil." Oftewel, 'we're here to ignite a civil war and chew bubblegum, and we're all out of bubblegum." Maar geen zorgen. Haatblogger Carel Brendel zit er bovenop, dus het tweetal zal binnenkort wel in de eeuwige Kerkers van Den Haag verdwijnen, en leven we nog lang en gelukkig.

Begin jaren 30 van de vorige eeuw. Joodse kindjes van het Hebreeuwse gymnasium te Munkács, het toenmalige Hongarije, zingen de Hatikwa, het muziekstuk dat later het Israëlische volkslied zou worden. In maart 1944 bezette het Duitse leger de stad, die met zo'n 13,500 zielen de grootste en belangrijkste joodse gemeenschap van de regio huisde. Inderdaad, het waren gewoon de Fiddlers on the Roof (♥). In mei 1944 deporteerde een trein er de laatste 3080 joden richting Auschwitz. De hele gemeenschap, de bovenstaande kindjes incluis, verdween binnen drie maanden in de industriële mist van de geschiedenis. Weggevaagd, alsof ze nooit bestaan hadden. De titel van dit essay is wellicht even schrikken. Hoeft niet. Het is namelijk geen imperatieve titel. Wel is het een concluderende titel: een conclusie waar zowel de Europese geschiedenis als het heden toe dwingt. Immers, wat is het antwoord op de volgende twee vragen? 1) Zijn Europese joden ooit, ondanks hun vele positieve bijdrages en hun gebrek aan subversieve intenties, structureel veilig geweest? 2) Hebben hedendaagse Europese joden gegronde redenen hun veiligheid aan Europese overheden toe te vertrouwen? Respectievelijk: nee, en nee. Dat zou je natuurlijk niet af kunnen leiden uit de theatrale schijn-eerbiedige manier waarop 's lands great and good zojuist naar hen tenen stonden te staren. 'Nooit meer Auschwitz' 'Opdat we nooit vergeten' 'Dit nooit meer'. Hoe kan het dan toch, dat joodse kinderopvangcentra, scholen en synagoges zich in toenemende mate achter kogelvrij glas, luchtsluizen, hekwerk, en gewapende Marechaussee moeten verschuilen? Natuurlijk, het zou lovenswaardig kunnen heten dat overheden dit überhaupt doen. Maar het is niets dan symptoombestrijding, niet heel anders dan de anti-zelfmoordnetten onder de daken van Chinese bedrijven en... Stadhuis Almelo. De kransleggers van vandaag zijn exact dezelfde mensen die hebben toegestaan, en nog steeds faciliteren dat het virulente islamitische antisemitisme op Europese bodem wortel schiet en gedijt. En die regelrechte islamitische rassenhaat beperkt zich niet tot de ontelbare verbale bedreigingen en uitingen op sociale media [bewijsstuk 1, 2, 3, 4, 5 en het puntje van de ijsberg op Twitter (PDF)]. Meer dan eens loopt het uit op bijna dodelijk geweld, en als het even tegen zit levert Europa gewoon weer een paar joodse zielen in. Brussel, Parijs, Kopenhagen, dit wordt alleen maar erger voordat het ooit eindigt. En Europa accepteert het. Want door te weigeren meer te doen dan luttele symptoombestrijding, gooit Europa haar joden andermaal voor de bus. Als voer voor onverzadigbare hyena's die écht niet gaan stoppen als de joden op zijn. Maar waar komt die Europese onwil vandaan? En wat zijn de implicaties hiervan voor het niet-joodse Europa? Meer na de breek. Bovenstaande foto: de 8-jarige Frans-joodse Miriam Monsonego (links) en de Frans-islamitische Mohammed Merah (rechts), die haar op 11 maart 2012 bij de haren pakte en door het hoofd schoot. Ook vermoordde hij vervolgens een joods gezin.