Even resumeren en daarna chambreren alvorens we onszelf gaan marineren in een bloedbad van rode wijn

Het duurt nog twee nachtjes slapen voordat de bezem landt op de Kaagbaan en Sigrid een telefoontje acteert terwijl ze door de VIP-lounge schrijdt waarna Avi Bhikhie en Natalie Righton haar op de korte sprint naar het dienstwagenportier achtervolgen met de vijfendertig vragen die al twee weken op antwoord wachten - waar vast nog wel wat nieuwe bij gekomen zijn. Even een StaVaZa jongens, want partijtop en Kamerleden kunnen er wel het zwijgen toe doen - dat betekent niet dat er niks gebeurt in de Kaagfarçe waarin D66 de regie uit handen heeft gegeven aan een mediahetze volksfeest. Even een Roundupje du Jour, daarna een rondje aan de bar!

- Het interne referendum tegen Kaag tikt de 750 dilettanten aan;
- Bij Het Volk keldert Kaag van 30 naar 18 procent vertrouwen:
- Ook de helft (!) van haar eigen kiezers is ze kwijt, en maar 5 procent (!) vindt zwijgen een goed antwoord op misbruikdoofpotten;
- Fluks na die dodelijke peilings werd Frans van Drimmelen gezelfroyeerd door D66: het partijbestuur dwong hem om de "eer" aan zichzelf te houden;
- In zijn dramatisch Dan Ga Ik Maar spreekt Van Drimmelen van een "mediahetze" en is ie vooral boos. Logisch: al vijftien jaar maakt ie mede de dienst uit bij een D66 waar iedereen zijn gedrag kent, maar nu het voor de tweede keer naar buiten komt, laat iedereen hem vrij om te vallen;
- Nu het voor de tweede keer op straat ligt, staan ze hem met krokodillentranen in de ogen te danken voor zijn diensten, en ook voor de tweede keer uit te wuiven. Onder de mail die aan GeenStijl is gelekt, staan zes namen van DR2-partners (waarvan vijf vrouwen) die allemaal een speciaal plekje in de hel krijgen - en Frans weet dat ook. 

Wie er geen genoeg van kan krijgen, kan nog bij Geert Dales terecht, die wat stijlloze stukjes van Ome Arthur overschreef en aanvulde met zijn eigen vilein: "We zien een zwaar overschatte ex-VN ambtenaar die – naar later bleek volstrekt ten onrechte – claimde de Syrische president Assad op de knieën gedwongen te hebben, maar in eigen land niet eens in staat is een Drimmelzaakje naar behoren af te handelen." Zo. Anders nog iets? Ja, Kamerlid Jeanet van der Laan verslikte zich nog even in een tweet richting Henk Westbroek maar van fervent twitterende partijprominenten als Jan Paternotte, Tjeerd de Groot of Sjoerd Sjoerdsma hebben we sinds ze nepbellend naar de lift renden niets meer vernomen. Magere mannetjes, allemaal. 

Allez. Barman, een rondje Virgin Mojitos en Shirley Temples graag, morgen belooft weer een lange dag te worden want het is nog lang geen vrijdag!

Wij: DJ, leg eens een lekkere drimmelrap op de draaitafel!

Didier: 🤝

Jongens. Jongedames ook. Het is #ZeiklozeTweedeKaagdag. Even anders, ja? Vanavond doen we of het hier een D66-congres is waar alles kan & iedereen doet. We hebben lang moeten lobbyen voor een vergunning maar dankzij ons jarenlange netwerk dat zich van Den Haag via Scheveningen tot Brussel uitstrekt, is het gelukt om een ouderwets avondje free for all te houden. Het Hart van Nederland-panel knijpt een oogje dicht, die 300+ briefschrijvende kastdominees zijn van het type 'kruidenthee om half negen, luiken dicht om half tien' dus die komen dit feest ook niet stoppen - houden we alleen de leuke mensen over. (Nee niet Duane, die drinkt alleen nog maar cola.) De echte fuifnummers: Vera Bergkamp brengt wiet uit eigen teelt mee, Sjoerd Sjoerdsma schenkt u nog eens lekker bij uit de stenen kruik, Gerard Schouw (kent u die nog?) deelt farmaceutische snoepjes uit, voor poppers moet je naar Rob in het kamertje hiernaast, Sieg staat alweer op tafel (geen camera's ditmaal, what happens in de partijtop, Bingt in de partijtop!), Ingrid van Engelshoven heeft met een paaldans gedreigd en en Kees Verhoeven zit klaar met waterijsjes om de malende kaakjes te koelen. Zoo D66 een goed geolied Haags bedrijf is, laat het dan nog één lange nacht een dansfabriek zijn! BROEK UIT! BROEK UIT! DAAAAAAR MOOOOOEEEET EEEEEEN..... DRIMMEL IN, DAAR MOET EEN DRIMMEL IN, DAAR MOET EEN DRIM... enfin

*Paasplop*

Volgens keestelpro zit de karaoke-mix van deze niet-zomaar-een-zondag vol met paaseitjes. Weet je wat ook vol paaseieren zit? De nieuwe bestuurscultuur! Daar moet je met nieuwe ogen naar kijken maar dan zie je hoe de Kaaghaas gedrimmeld wordt door haar eigen mannetjesmaker van magere chocoladesnit. Zeker met deze voorjaarszon kan je decorum toch snel smelten - en dat note bene via de voormalige katholieken van voorheen De Volkskrant, thuisfluiters voor meer vrouwelijke voorgangers in de bestuurscultuur. We snappen nu wel waarom D66 een groene huiskleur heeft, want hun hogere heren zoeken altijd naar groener gras bij jonge blommekes. Bij de losgeslagen liberalen is het gras altijd groener - maar de gewone man mag niet buiten de door hen gebaande paden treden. Vrijzinnig met een wapperende vinger - maar Kaag haar naam is haas als het mis gaat. Logischerwijs regent het dus weer rotte eieren. Sunny side up, graag.

Mogen we wat ijzerhoudende vloeistoffen in uw bierglas sproeien?

In tegenstelling tot wat het woord doet vermoeden bevat ironie geen ijzerhoudende materialen. In tegenstelling ook, tot wat retorici en polemisten al heel lang beweren, kan ironie ook niet sterven, of deaud zijn. Ironie is namelijk een stijlvorm en geen levend wezen. Taal wordt vaak wel synoniem geacht met levende organismen, omdat taal altijd in beweging is. Er komen woorden bij en er vallen woorden weg en ook de regels van de spelling en grammatica passen zich met de tijd (en soms helaas ook: aan de tijd) aan. Dat is overwegend een natuurlijk proces, maar dat maakt het niet automatisch biologisch en daarom kan een stijlvorm dus niet sterven. Ironie is echter wel, om het altoos in een metafoor te vatten, zo lauwwarm als Nederlandse televisiesatire - waar ze thans in hun laatste attempt het Engels trachten te verbasteren door "safe space" te vernederlandsen tot "Seef Spees" en daarmee onmiddellijk de laaklustigheid van hun eigen creatieviteit weergeven. Maar we dwalen af, want we trachtten de ogen op de lucht te houden - alwaar de ironie traditioneel uit streepwolken druipt als ware het toch een ijzerhoudend materiaal. Dood is het niet, miezeren doet het wel, edoch: vergeet in taal nooit het spel.

Wat is een elon musk eigenlijk?

Elon: “Hebreeuwse naam met de betekenis 'boom'. Naam van een richter uit de stad Zebulon (zie de Bijbel, in Richteren 12, 11 e.v.). Ook de naam van de Hettitische schoonvader van Esau (Genesis 26, 34).”

“Het woord 'musk' is afkomstig van het Perzische woord 'moshk' in het Sanskriet 'muska' wat 'testikel' betekent. Deze dierlijke musk werd zowel als afrodisiacum, als fixeermiddel en als verleidelijke geur in parfums gebruikt.”

Boombal! Bravo kameraden! En dan hier nog een bindende leestip over de plannen van Musk:

In every newsroom I’ve ever been around, there’s always one sad hack who’s hated by other reporters but hangs on to a job because he whispers things to management and is good at writing pro-war editorials or fawning profiles of Ari Fleischer or Idi Amin or other such distasteful media tasks. Even that person would never have been willing to publicly say something as gross as, “For democracy to survive, it needs more censorship”! A professional journalist who opposed free speech was not long ago considered a logical impossibility, because the whole idea of a free press depended upon the absolute right to be an unpopular pain in the ass.

Hee dit liedje hebben we al eens gehoord?

Mooi getimed van Nieuwsuur, op de zaterdagavond tussen 6 april (toen het 6 jaar geleden was dat 66% van Nederland electoraal van mening bleek dat Oekraïne niets te zoeken heeft in de Europese Unie) en onze verjaardag vandaag, zondag 10 april: een itempje over de SP-strijd om het referendum te reanimeren. Ronald van Raak viste de initiatiefwet uit een D66-prullenbak, kreeg een Kamermeerderheid en verdedigde die tot aan de Senaat. Renske Leijten nam het stokje over na zijn vertrek, binnenkort komt het voorstel voor de grondwetswijziging in stemming. Hangt er een nieuwe bestuurscultuur in de lucht, waarin de burger wat meer baas wordt over een land dat zichzelf kwijt is? Of dat referendum nou wel of niet terugkomt, en of dat nou wel of geen goed idee is: het probleem zit in dit zinnetje uit de voice-over: "Uit de hoek van de vvd en het cda wilden de partijen hun standpunt niet toelichten." Zij wikken en beschikken - u heeft het maar te slikken. Maar laat dat ons feestje niet verpesten vandaag. Keestelpro, knal dat kwartje er maar in, plus een muntje in de jukebox!

Roze muisjes!

Vroeger toen we nog niet wisten wat we wilden worden, zeiden we altijd dat we niet wisten wat we wilden worden en dan noemde je daarna een heleboel banen op die je later toch nooit zou gaan doen. Van brandweerman tot straaljagerpiloot of op meer bescheiden brooddagen vrachtwagenchauffeur maar zelfs dat laatste was eigenlijk al te avontuurlijk. Ook nu we nog steeds niet weten wat we later willen worden als we groot zijn, zijn we in de tussentijd dus bloggertjes geworden want het leven is vol avontuur maar je moet wel zelf eerst je laptop open vouwen. Het ene moment surfen we dan glorieus op de waan van de dag en het volgende ga je kopje onder in de koude onderstroom maar we hebben aardig genoeg leren zwemmen om niet compleet te verzuipen. En zo zijn we dan toch bijna meerderjarig +1 geworden, met de voetjes in het water en de koppies in de zon - geen idee wat het komende jaar zal brengen maar vanavond is er gratis bier (hier bestellen) en morgen is nog ver. Wat we later willen worden, verzinnen we later wel een keer.

Welkom bij de minimale nieuwsniche

Ons land is een democratie. Daardoor heeft het de leiders die het volk wil. Want het volk heeft deze gekozen. De vraag die wij als volk ons dan ook wel mogen stellen is: waarom Hugo de Jonge precies bij de selectie zit? Met andere woorden: welke kwaliteiten verwachten we van de mensen die ons land besturen? Kennelijk willen we leiders die zich niet verantwoordelijk voelen voor hun eigen gedrag. Leiders die mailaccounts niet kunnen onderscheiden. Leiders die net zo lang doorliegen tot ze er niet meer omheen kunnen en er dan alsnog mee wegkomen. We zijn een raar volk.
Glimlachende leunstoelsteun voor Oekraïne: Ga naar fightforua.org, scroll omlaag naar de landenlijst en klik op Rusland. Scroll daarna door naar de kaart met bezoekcijfers en zet je muis op Rusland. Ha ha.

Goedenavond vanaf de 23e verdieping

Op het moment dat wij de menukaart voor dit Stamcafé schrijven drinken we gemalen ontwaakboontjes en hebben we nog weinig weet van de waan van de dag die onze toetsenborden van de rulle stranden van het dagelijks leven zal scheppen. Maar op het moment dat u dit leest, weten wij wel waar we zijn: in het Okura Hotel te Amsterdam, waar we met de vele liften in de lobby scoobydoo'en tussen de bar op de 23e verdieping - met prachtige skyline views op een stad die ondanks z'n bestuur, straatvuil en bevolking toch altijd schitterend is gebleven - en de Japanner op een lagere verdieping. Harakiri is altijd een optie bij een weblog dat leeft bij de gratie waan van de dag, maar vandaag is het teppanyaki. We overleefden corona (commercieel gezien, qua gezondheid was het vooral een naar griepje), deze week versloegen we de staat in de rechtbank, we worden binnenkort 19 lentes jong (de 18e vierden we des doods in het Recente Abnormaal) en het gaat - niet in de laatste plaats dankzij u, de lezerT - uitstekend met de GeenStijl. Dus de boys (m/v) van Magenta BV zijn eindelijk weer eens de hort op. Heden proosten jullie allen op ons, zogezegd, en daar zijn wij u dan ook zeer erkentelijk voor. Alhier is het vanavond zelfbediening, u weet waar het staat & laat het u smaken. Ober-san, nog een rondje sake voor de stijllozen!

Stijlboeken maken nog geen bouwstijl

De maatschappij veranderde vanaf circa 1995 ingrijpend en de media veranderden mee. Er werden talloze nieuwe portalen, zoals Startpagina, Hotmail en weblogs gebouwd. Ze werden uitgerust met de nieuwste hardware en digitale ontwikkelingen en ontworpen en uitgevoerd door een keur aan internettechneuten. Het probleem is dat deze enorme en fundamentele veranderingen niet of nauwelijks in de overzichtswerken van de mediageschiedenis worden behandeld. Hierin wordt de ontwikkeling van het internet nog altijd beschreven aan de hand van stijlboeken. Dit boek biedt echter een kijkje achter de front page van het Nederlandse medialandschap rond 2000. (Sauce)