Met vreugde wordt gevierd dat de aanval op Kobani is afgeslagen. De veldslag is gewonnen, maar wie wint de oorlog? De Islamitische Staat heeft binnenkort een gedoneerde luchtmacht, maakt belangrijke vorderingen in Irak, een staatsgreep in Yemen vanuit Iran, Boko Haram hergroepeert zich en de missie in Mali wordt toch een gevechtsmissie. Onze Nederlandse helden hebben in de Sahel te Mali geeneens airco, in de eetzaal is het 67 graden. Het gebrek aan capaciteit uit zich niet alleen in hoogwaardige straaljagers, maar ook in basale voorzieningen zoals kleding, huisvesting en moderne computers. Destabiliserende partijen zoals jihadisten, terroristen en afvallige landen hebben nog geeneens fatsoenlijk aan hun nieuwe geldboom geschud en de snoepwinkel leeg gekocht, en nu al ontbreekt politieke consensus, financiën en mankracht. Kobani, met origineel 60.000 inwoners, was een brug te ver, maar de Irakese stad Heet met 400.000 inwoners viel deze week wel voor het kalifaat. Het front is lang, op de meeste plekken zijn geen journalisten, laat staan militairen.

Als er ergens misschien genocide gaat plaatsvinden, volgt uit het VN genocideverdrag uit 1948 automatisch het volkenrechtelijk mandaat om in te grijpen. Artikel 1 “…, welk misdrijf zij op zich nemen te voorkomen …”. Het internationaal gerechtshof heeft die verplichting van jurisprudentie voorzien in haar uitspraak over Srebrenica. Deze verplichting om genocide te voorkomen start bij “existence of a serious risk that genocide will be committed.” Zelfs secretaris-generaal van de VN Ban Ki Moon vraagt om direct militair ingrijpen. Het regeerakkoord vereist geeneens een volkenrechtelijk mandaat in een “humanitaire noodsituatie”. De genocide van de Islamitische staat is niet alleen gericht tot de Koerden in Kobani. Het is hun doelstelling alle andere volken uit te moorden. Massagenocide. Om te eindigen in een werelddeel waar hun islamitische stroming de enige is. De luchthaven van Bagdad is tot twaalf kilometer genaderd, bij Anbar ligt de belangrijkste water en elektriciteitsvoorziening van Bagdad onder vuur. Dat Timmermans liegt over een mondkapje, een trouwring en een raket is verwaarloosbaar bij zijn gedogen van genocide door te liegen over de huidige volkenrechtelijke status.

Minister Stef Blok stond gezellig te liegen. Nadat hij probeerde te censureren, om vervolgens weer te liegen. Isolatienormen zijn ten grabbel gegooid na een babbeltje op de golfbaan. Stef oreerde over een wetenschappelijk onderzoek, maar helaas, geen universiteit in beeld. Het is geschreven door Arcadis en alleen op te vragen bij de Raad voor Ondernemen Nederland. Zonder het stuk gelezen te hebben weet je dan al dat Stef Blok aan het cherrypicken is in de beschikbare proza. Net zo lang onderzoeken en publicaties nalezen totdat je die ene gevonden hebt die jouw mening ondersteunt. De feiten leiden niet tot een conclusie, nee het vooroordeel wordt bevestigd door een speld in een hooiberg. Als het maar voor het milieu is, mag plotseling van alles, zolang het niet te veel kost. Milieunormen worden niet afgewogen tegen gezondheidsnormen. Je kan bijvoorbeeld beter kettingroken dan in een woning gaan zitten met een matig balansventilatiesysteem.

Na de Srebrenica-affaire was de maat vol. Dutchbat was achtergelaten in een bergdorpje, om overlopen te worden door een groter leger met echte wapens en daadkracht. De Franse luchtsteun bleef uit, witte tanks & blauwe helmen maakten geen indruk en later bleek er net over de horizon van onze jongens en meisjes 8000 moslimmannen vermoord. Genocide. Kok viel. Het leidde tot de unieke ervaring van een zorgvuldige evaluatie in de Kamer van buitenlandse militaire missies. Belangrijkste lessen waren dat zonder een fatsoenlijke geweldsinstructie, eigen luchtsteun, eigen beslissingsbevoegdheid en een volkenrechtelijk mandaat de kans op een gunstige afloop vrij marginaal is. Groot is mijn verbazing dat bij de missie in Mali en nu ook weer in Irak die conclusies bij het grofvuil worden gegooid. De beeldvorming is duidelijk. Gekken onthoofden mensen, en ook Nederland gaat een paar gekken bombarderen. Fantastisch zou u denken. Daar zit dus exact het probleem. We doen maar wat, geen integrale aanpak en dus geen kans op succes.

Afgelopen dinsdag is het koffertje gepresenteerd, met de begroting over 2015. Het werd onkijkbare ellende. De Kamer kon niet bij het onderwerp of jaartal blijven. Mijn poging de algemene beschouwingen uit te kijken is gefaald. Asscher vindt kritiek van oppositie “gratuite”. Wat pas echt gratis is, is iedereen een beetje meer geld voorspiegelen op basis van internationaal economisch herstel in plaats van eigen beleid. Ook zonder kosten is na weken van lekken, de eerste kritiek naar aanleiding van de volledige troonrede wegzetten met een waardeoordeel in plaats van een inhoudelijke reactie. Het debat wordt zelfs na Prinsjesdag geschuwd. Om maar niet 2015 te hoeven bespreken, is snel nog even 15 miljard aan lastenverlichting op arbeid aangekondigd. Die verlichting komt niet na de volgende verkiezingen, maar pas over zes jaar. Uit de peilingen blijkt dat de huidige crematoriumcoalitie never nooit herkozen gaat worden. Waar haalt de coalitie de guts vandaan om niet over 1 graf heen te regeren, maar 2? Tweederde van die lastenverlichting bestaat trouwens helemaal niet uit lastenverlichting, maar uit lastenverschuiving.

De meest gelekte, gemanipuleerde en misleidende begroting komt eraan. Ieder respect voor de Koning, zijn Staten Generaal of het volk ontbreekt. Terwijl de pluche plakkende partijen al maanden over de details beschikken en er campagne op voeren, kregen gisterenmiddag de laatste vijftig Kamerleden ook een gehandicapte usb-stick. Een aanfluiting die geeneens gefilmd mocht worden door de staatsomroep. De gelekte koopkrachtplaatjes zijn slechts een incomplete waanvoorstelling waar veranderingen selectief in verwerkt zijn. Bij AOW-ers die gedwongen waren te sparen voor hun pensioen verdwijnt bijvoorbeeld niet alleen de wel verwerkte MKOB, nee de gratis thuiszorg wordt vervangen door uit eigen zak te betalen werksters. Dat koopkrachteffect ontbreekt. Evenals het koopkrachteffect van mantelzorgers die gedwongen zijn minder te gaan werken. Zo winkelde Diederik Stapel ook in de feiten. De volgende saga ging over defensie. Eerst zouden ze er een schamele 100 miljoen euro bij krijgen, inmiddels opgelopen tot 300 miljoen euro. Precies de bezuiniging van vorig jaar, dus. Onze defensie-uitgaven blijven slechts de helft van de NAVO-verplichtingen en hooguit een kwart wat nodig is om het rode leger en het kalifaat te keren.

De derde dinsdag van september komt er weer aan. Iets wat feilloos door de coalitie en haar gedoogpartners wordt aangekondigd door ruim een maand lang strategisch te lekken. Kennelijk is er zo weinig vertrouwen in het eigen werk dat spindokters, voorlichters en de paarse broekenmaffia langer de tijd krijgen om de inhoud te lekken, dan dat er überhaupt over deze begroting is onderhandeld. Een miljard euro aan lastenverlichting in een periode dat zes miljard wordt bezuinigd op strikt noodzakelijke hulp voor de jeugd, gehandicapten en ouderen. Het woord participatiesamenleving werd uitgevonden om u te vertellen dat u tijdens de lunchpauze zelf uw (groot)ouders van een schone luier moet voorzien. Het voelt mij een beetje als de familierechercheur die het slachtoffer op de intensive care komt vertellen dat hij niet zes, maar slechts vijf keer in zijn rug is gestoken. Er wordt gesproken over bezuinigingen terwijl jaar op jaar de overheidsuitgaven louter stijgen. Totale maatschappelijke kosten stijgen nog veel harder. Het huishoudboekje wordt kloppend gemaakt door diensten waarvoor reeds belasting is betaald nogmaals in rekening te brengen, of helemaal niet meer te leveren.

Een van de politieke geintjes waar ik een forse aversie tegen heb, is met veel bombarie een wet aankondigen om een probleem op te lossen terwijl dat allang in huidige wetten en verdragen geregeld is. De coalitie doet dan samen met een paar oppositiepartijen alsof er hard aan een oplossing gewerkt wordt voor een probleem wat volledig ontstaan is door werkweigering van het kabinet en haar ambtenarenapparaat. Jihadstrijders zijn lid van een vreemde krijgsmacht, plegen oorlogsmisdrijven en misdrijven met een terroristisch doel. De staat heeft volgens haar eigen website reeds drie titels om het Nederlanderschap te kunnen ontnemen. Vervolgens worden die idioten helemaal niet stateloos, ze hebben immers de nationaliteit van het kalifaat aangenomen, tijdens een officiële paspoort-verbrandings-sessie. Het vertraagt de daadwerkelijke oplossing met lange debatten, gevolgd door jarenlange rechtsonzekerheid, omdat het nieuwe wettelijke proza nog niet door de hoge raad definitief verankerd is in jurisprudentie. Bijna een decennium lang zullen academici binnen uitvechten hoe de nieuwe wet gelezen moet worden, terwijl de jihad buiten ongehinderd voortschrijdt. Terwijl de wettelijke mogelijkheden tot het ont-Nederlandsen van jihadisten al lang bestaan.

Volgende maand is het weer de Derde Dinsdag van september. Terwijl u nog rustig van de nazomer probeert te genieten, is de Haagse kaasstolp bezig uw financiële positie verder te vergallen. Het gerucht wordt nu geplugd dat er wel een half miljard aan cadeautjes aankomt. Vertaald naar de realiteit bedoelen ze dat er niet een kleine zeven miljard structureel per jaar bij de burger wordt weggehaald, maar 'slechts' ruim zes. De fiscale incompetentie komt het beste tot uiting in deze grafiek van DasKapital. Nederland heeft bijna de duurste sociale zekerheid, in verhouding extreem gedragen door onverzekerde zelfstandigen. Vreemd dat de Scandinavische landen voor minder geld, meer regelen. Het rijkste deel van onze bevolking zijn de ouderen, die door de onzekerheid over uitkeringen, pensioenen, huizenprijzen, thuiszorg, verzorgingstehuizen en vele andere ingrepen in de verzorgingsstaat het niet meer aandurven om hun geld uit te geven. Ze houden hun spaargeld aan, om in nood zelf de wijkzuster te kunnen betalen. De staat bezuinigt een paar miljard, maar die angst kost de economie tientallen miljarden.

24 juli werd Annabel Nanninga zwaar bedreigd & belaagd, door de politie ontzet en afgevoerd. Het incident waar de persvrijheid en openbare orde weken voor de numerieke overmacht van gewelddadige jongeren, bleek slechts een kleine generale repetitie te zijn. Afgelopen zondag een camera van ZoomIn gesloopt, cameraploeg van de Telegraaf belaagd en onze eigen van Leeuwen kreeg de stenen om zijn oren. Allemaal dezelfde middag, dezelfde rellen. In 2007 kopte Prem Radhakiskun in het naastgelegen Transvaal al een colablikje. Het was het einde aan een lange reeks hoogwaardige programma`s waar Prem nog probeerde de multiculturele droom te lijmen. Journalisten kunnen hun werk op straat niet meer doen en in het stadhuis worden ze niet te woord gestaan. Het is al erg als hangjongeren verhinderen dat de pers hun werk kan doen. We gaan echt een grens over als de uitvoerende macht van onze democratie zich niet meer beschikbaar houdt voor de publieke controle. Dan kijkt de burgemeester niet meer de andere kant op, maar is zelf ook actief en route naar een andere staatsvorm.